[Cathie]

Ja też.

A czytałyście trylogię "Ania z lechickich pól" Marii Dunin-Kozickiej? jakże mi się ta trylogia podoba.

Doznałam ostatnio szoku. Moja koleżanka z pracy, Ukrainka rocznik 1981, nie wiedziała co to takiego "Ania z Zielonego Wzgórza".

[Tamara]

[Trzykrotka]

[BeeMeR]

[Dorfi]

Jaka ja byłam zakochana w Tomku Wilmowskim 7 lat miałam jak wpadłam w te książki. Pochłaniałam je jedną po drugiej. Syn koleżanki mojej mamy (starszy ode mnie) miał wszystkie części. No to do niego chodziłam, siadaliśmy koło siebie i czytaliśmy. Oczywiście każde inny tom (on też miał akurat fazę na Tomka). A nasze mamy się z nas śmiały.

[Tamara]

A kto się w Tomku nie kochał ja się też w Stasiu Tarkowskim kochałam namiętnie

[Aragonte]

Ja się w Tomku chyba nie kochałam, prędzej w Smudze no i Atosie z TM, wiadomo

[BeeMeR]

Ja trochę w Tomku, trochę w Smudze, na pewno nie w Stasiu
Może trochę Gilbercie też

[Ania Aga]

Zofia Urbanowska "Róża bez kolców" - wróciłam po latach, rzecz bardzo trudna do przebrnięcia, ale mam sentyment no to brnę. Fragmenty są dobre. Chciałabym kiedyś z tą powieścią jak z przewodnikiem wrócić do Doliny Kościeliskiej - cudnie jest opisana. Ma się ochotę pakować i zaraz tam jechać.

[Tamara]

No nie żartuj, "Róża bez kolców" trudna do przebrnięcia toż ja się na tym chowałam , jedna z moich ukochanych książek

Ja się w d'Artagnanie kochałam, Atos był za poważny dla mnie wtedy

[Ania Aga]

Tamara, a kiedy ostatni raz do niej zaglądałaś?

[Tamara]

w zeszłym roku i teraz tez chcę zajrzeć

[Ania Aga]

To przyznasz, że są dłużyzny, co rusz wierszyki Deotymy średniej jakości.

[Tamara]

Ojtam , to wszystko razem jest przeurocze , ja Różę bez kolców uwielbiam bezkrytycznie Pamięta, że trzeba to w kontekście czasu powstania widzieć
A dłużyzn jakoś nie pamiętam