[BeeMeR]

Cytat:

astanawia mnie w wielu ekranizacjach JE, i w tej z 2006, i w najnowszej, że ucieczka Jane z Thornfield przedstawiana jest w taki sposób, jakby bohaterka, zdesperowana tym, co się jej przydarzyło, dojechawszy na pełne bezludzie, szła potem na wrzosowiska w pewnym sensie po to, by tam znalazła ją śmierć z głodu i z chłodu, kończąca jej ziemskie cierpienie. A w powieści nie jest to przedstawione jako akt desperacji tego rodzaju. Jane wie, że musi odejść, jedzie tak daleko, na ile pozwalają jej marne grosze (szylingi), które posiada, ale przecież bierze z domu kuferek z rzeczami, który niestety nierozważnie zostawia w odjeżdżającym dyliżansie; a potem szuka siedzib ludzkich, i dopiero obojętność i brak pomocy ze strony napotkanych mieszkańców osad (nikt nie daje jej jedzenia, nie ma pracy, nie ma dachu nad głową) sprawiają, że zaczyna się błąkać po wrzosowiskach, i wreszcie zostaje na skraju wyczerpania znaleziona przez Riversa. Bronte pokazuje tu obojętność społeczną, w powieści padaja nawet słowa, iż nikt nie uwierzy dobrze ubranej kobiecie, która żebrze.....

To jest ładnie pokazane w wersji z T. Daltonem, acz może przesadnie, czy Jane naprawdę w desperacji rzuca się na pomyje dla świń? w każdym razie ewidentnie chce żyć, żadne tam samobójstwo na wrzosowiskach

[BeeMeR]

[asiek]

[BeeMeR]

Ciarana nie kojarzę (widać kolejny nietrafiony pocałunek ), mi chodziło o podstarzałego, zaślinionego (w tej scenie, poza tym ok. ) Williama Hurta.

[asiek]

[asiek]

[Eeva]

[BeeMeR]

[AineNiRigani]

na pewno zauwazylyscie w JE 06 kilka uklonow w strone tej wojennej wersji - i nie a sie chyba co dziwic. Jest piekna, ma duzo symboliki i tej pelnej gracji dztywnosci, tak charakterystycznej dla filmow tego okresu
A ja osobiscie zawsze jestem zachwycona orsonowym Rochesterem. Prawie tak samo jak Tobikowym

na pewno zauwazylyscie w JE 06 kilka uklonow w strone tej wojennej wersji - i nie a sie chyba co dziwic. Jest piekna, ma duzo symboliki i tej pelnej gracji dztywnosci, tak charakterystycznej dla filmow tego okresu
A ja osobiscie zawsze jestem zachwycona orsonowym Rochesterem. Prawie tak samo jak Tobikowym

[arlekin]

Też skończyłam nową wersję. Powiem wam, ze o dziwo mi się podobała, nie tak jak serial z Toby Stephens - ale nie była zła. Choc w niektórych miejscach przydługa w niektórych za to skrócona.
Muszę ponownie przeczytać książke, bo jakos nie pamietam, a by Jane blakała się po ucieczce z Thonfield, ale książke czytałam bardzo dawno temu, stąd luki. Juz się wstydzę i biorę za lekturę.

Musze się zgodzić z wami. najbardziej podobały mi się dwie wersję - z Orsonem Welsem i Toby Stephens. Ich role były wspaniałe, a całość oddawała mroczny klimat książki. Co do Jane .... musialabym się zastanowić.

[arlekin]

Niezla zagwostka.....

[Eeva]

W sobotę, z racji przedłużonej rocznicy, mój chłopak zgodzil zachowac się romantycznie i obejrzeć ze mną nową Jane. niestety wytrwał 15 minut, a jego jedyny komentarz dotyczący filmu to pytanie czy Mia zrobiła sobie kapelusz z włosów, bo byla biedna i nie bylo jej stac na prawdziwy?

[Yvain]

płaczę

[Alicja]

[BeeMeR]

[praedzio]

Nieciekawy Magneto?? Grzeszysz, kobieto!

[BeeMeR]

ciekawy to on jest lata później, w innym wykonaniu i mam ochotę na powtórkę pierwszej części

[praedzio]

A, to nie oglądałam. Nawet nie wiem, kto go grał.

[asiek]

A Gandalfa pamiętasz ?

[praedzio]

Aktora kojarzę, tylko nie wiedziałam, że grał w X-menach.

[BeeMeR]

Oglądam sobie dalej JE 2011 - o ile MF jako Rochester nie jest zły, bo ma ciekawy brak klasycznej urody (trochę w stylu Richarda Armitage'a), piękny, głęboki głos (a to już jest wabik na mnie :wahluje: ), o tyle Mia Wasikowska jako Jane to porażka Jest tak wyblakła i nieciekawa jak przeciętna guwernantka Nie widzę w niej nic z niezłomnego ducha ani samodzielnie myślącej istoty tylko szarą myszkę, gotową schować się do najbliższej dziury

[Anaru]

Co to za kapelusz z włosów???

[BeeMeR]

takie cuś, co owa Jane miała na głowie, oczywiście

kilka fotek poglądowych:

[BeeMeR]

Skończyłam JE - przyznaję że Fassenbender jest o wiele lepszym Rochesterem niż młodym Magneto, ale niestety Jane ma do bani - zupełnie, ale to zupełnie mi nie leży Mia w tej roli.
Najlepszą sceną było dla mnie przedstawienie pierwszej żony: "my own demon", kilka ładnych scen po zaręczynach, ale generalnie miałko - dalej nie widzę nic nowego w tej wersji.

[BeeMeR]

w moim spaliła całą postać. nie przekonała mnie chyba w żadnej scenie - aż tak słabej Jane Eyre jeszcze nie widziałam, aż szkoda