Śpiewająca ma niewielką, ale fajną rólkę w Jealousy Incarnate - gra pielęgniarkę. Nie podejrzewałam jej o taki głos

Junki się zeźlił i wydaje mordercze rozkazy. Moje serce śpiewa! A wygląda przy tym tak, że czuję się przyciśnięta do podłogi, łapki mam w górze w pełnym poddaniu i ani myślę wierzgać.
Biedny Wang So, całe życie na koniu, na świeżym powietrzu, jak nie z wilkami, to z ludźmi się tłukł, a teraz siedzi na królewskim krzesełku i ani rusz stamtąd. Do tego opuszczają go wszyscy po kolei - Soo też, bo już jest powiedziane, że toczy ją jakieś choróbsko i całkiem szybko umrze. So się chyba załamie.
So i Soo mieli absolutnie piękne wspólne sceny. Jak nie łóżkowe "śpij ze mną", tudzież głowa na kolanach, to siedzenie na tronie i... no nie powiem, moja dziecioodporna singlowatość zadrżała w posadach, jak Wang So powiedział, że chce z nią mieć dzieci i je wspólnie wychowywać. *wachluje się*
Wooka najchętniej posłałabym w diabły w tempie przyspieszonym. Nawet matka chciała go już gdzieś przesunąć, byle jej w horyzont nie właził. Tak to jest jak cudowne dziecko okazuje się być szują.
Do Junga nie mam za bardzo siły. Ok, miło z jego strony, że obiecuje Soo pomoc w wydostaniu się z pałacu, jeśli ów pałac jej wyjdzie bokiem, ale nie podoba mi się, jak stał z mamuśką i grzecznie się przyglądał, jak królowa Yoo dziewczyną szarpie. Prawdziwie zakochany bohater, nie wiesz czasem...
Tym bardziej że to wciąż zakuta pała jakich mało. Soo go pyta, czy zapomniał, co Yo zrobił z jego starszym bratem, Eunem i jego małżonką - nie dociera. Nie, to So zrobił i koniec. Boru, jak bym go trzepnęła, to by mu ten durny łeb spadł.
Inna sprawa - do Yo wreszcie dotarło w pełni, ze w rękach mamusi jest jedynie narzędziem. Rychło w czas, ale dobrze, że w ogóle. Biłam brawo przy scenie, jak wezwał straż i kazał mamunię wyprowadzić. Tym bardziej się me serce cieszyło,że babsztyl się szarpał. Dobrze jej tak! Tak to jest, jak się postępuje tak z dziećmi.
W sumie Yo umarł... nie wiem czemu? Na szaleństwo się chyba nie umiera, ale może ogólny strach doprowadził go do jakiegoś zawału czy innej przypadłości i padł trupem. No przykre, ale jednego villaina się pozbyliśmy.
Poza tym koronacja, pierwsze dni rządów i Soo naiwnie wierząca, że Gwangjong nie będzie taki zły - będzie. Wszystko ku temu zmierza. Może i by się nie zeźlił, tylko że nagle zostaje sam, gdzie się nie obejrzy, tam rzyć i niestety będzie musiał chwycić te wszystkie klany za mordę i tak trzymać bez końca. No i najwyraźniej będzie musiał się chajtnąć z siostrunią, bo nie ma wyjścia, król sam nie będzie królem silnym, musi mieć jakieś wsparcie. Dobre i to. Tylko ciekawe, czy Yeon Hwa do końca życia nie będzie sobie pluła w brodę, że jej się tronu zachciało.
Swoją szosą Yeon Hwa mi podpadła na całej linii. Już ledwo tyłkiem wysiedziałam na fotelu, już się szykowałam na akcję, Junki już miecz wyciągał... A ta wyszła i "Wejdźcie sobie, byle się krew nie rozlała". Grrr! Ja! Chciałam! BITWĘ!!!