[annmichelle]

https://kultura.gazeta.pl/kultura/7,114438,32596052,szalone-duszne-przedziwne-nowe-wichrowe-wzgorza-to-czysty.html

Wystarczyły mi zdjęcia - szczególnie "imydż" ślubny i pogrzebowy mnie zastrzelił.
Ja wprawdzie nie z "czepiaków" , ale każde zdjęcie mówi mi - nie oglądaj tego, plis.

Obejrzałam zwiastun.

Recenzja w sumie sugeruje, że to kolejna współczesna przedobrzona na wielu poziomach "wariacja na temat" - tym razem padło na "Wichrowe wzgórza".

[Admete]

Koleżanki idą dziś na to do kina, ja odmówiłam i spotykam się z nimi po seansie, więc podpytam je o reakcje.

[annmichelle]

O, to czekam na opinię z drugiej ręki.

"Wichrowe wzgórza" to nie jest moja ulubiona lektura (na wielu poziomach), ale doceniam jej klimat i pewną nowość w czasach w jakich powstała i pisarkę, która pisząc ją musiała polegać wyłącznie na własnej wyobraźni, a nie przeżyciach (przynajmniej wg biografów), ale czy zasługuje na takie potraktowanie nawet w imię "wolności sztuki"? Mam poważne wątpliwości.

[Admete]

Też nie przepadam za książką. Ogólnie to mam problem z twórczością sióstr Bronte.

[BeeMeR]

Też ciekawa jestem wrażeń z drugiej ręki, bo raczej nie zamierzam oglądać

[Tamara]

[Trzykrotka]

Ja też się nie wybiorę, Wichrowych wzgórz nie lubię, a recenzje są druzgocące.

[Loana]

Myślałam nad pójściem do kina ze względu na stronę wizualną, ale jednak nie, nie idę. Szkoda mi kasy i czasu na to. Książki nie lubię, nie jestem zachwycona głównym aktorem (tzn jest spoko, ale nie powala mnie na kolana ani nic) a postaci Headcliffa nie cierpię, więc oprócz ładnych strojów Margo (nie historycznych...) to tam nie ma nic dla mnie

[Ania Aga]

Byłam dzisiaj na Wichrowych Wzgirzachy. To nie jest moją ulubiona powieść, dawno temu przeczytałam, widziałam adaptację telewizyjną. Poszłam dla towarzystwa i nie żałuję, przede wszystkim piękne zdjęcia i muzyka. Uważam, że został zachowany klimat powieści Bronte , ponury, mroczny, z bohaterami,którym trudno kibicować, ani w książce, ani w filmie nie ma postaci, które polubiłam, ale jednak są interesujące. Bardzo dobra aktorka grająca Cathy. To nie jest adaptacją, fabuła została okrojona. Podobały mi się kostiumy, choć nie są z epoki. Mam ochotę wrócić do powieści. Pytanie, czy Cathy i Heathcliff mieli szansę na życie długo i szczęśliwie, gdyby mieli możliwość pobrania się?

[Ania Aga]

[Tamara]

Powtarzam przeczytane recenzje, nie znaczy to że jest dosłownie, tylko analogiczny poziom artystyczny.

[Ania Aga]

Film broni się aktorstwem Margot Robbie, jest pięknie filmowana. Zdjęcie są przepiękne, poszczególne kadry są jak obrazy. Bardzo dobre kostiumy, obraz i kostiumy są spójne, dopełnieniem całości jest świetna muzyka Film jest wyrazisty, przerysowany, nie każdemu się spodoba. Cukierkowość Drozdowego Gniazda jest skontrastowana z mrocznymi, zaniedbanymi Wichrowymi Wzgórzami, przychodzi mi na myśl komiks, może groteska? Gdybym miała porównywać filmy na podstawie klasyki, które widziałam w ostatnich latach trzy klasy wyżej od Perswazji, słabszy niż Hrabia Monte Christo.

[Tamara]

No nie mów, że stroje Margot mają cokolwiek wspólnego z Wichrowymi Wzgórzami wydanymi w 1847 do uwspółcześniania ekranizacji klasyki mam jeden generalny zarzut : te historie wydarzyły się w konkretnym miejscy i czasie i dlatego potoczyły się tak, jak się potoczyły, bo działy się w ściśle określonych warunkach historycznych i społecznych, i dzisiaj żadna z nich nie mogłaby się wydarzyć, więc ładowanie do wersji filmowych uwspółcześnień jest kompletnie bez sensu. Chyba że robimy film "na motywach", co należy mocno podkreślić, a nie ekranizację.

[Ania Aga]

Pisałam już o tym wcześniej, stroje nie są z epoki, mnie to nie przeszkadza. Film jest swobodną adaptacją powieści.

[annmichelle]

Ja jednak nie potrafię tak oddzielić książki od filmu, a zachowania zgodnie z epoką, normy społeczne, stroje, maikjaż (!) są dla mnie ważne, bo budują nastrój, wrzucają widza w konkretną epokę.
Nie jestem jakąś "purystką pod linijkę", ale jednak zbyt razi mnie swoboda podejścia do materiału wyjściowego, czy to w przypadku najnowszych "Perwazji", "Emmy", czy "DiU".

Kto chce się bawić w takie interpretacje, to niech tworzy fantastykę, myślę, że w "Grze o tron" nikt nie wytyka błędów w w/w kwestiach, bo wie, że to nie jest serial historyczny.
Ale gdy umiejscawia się akcję w konkretnych czasach to jednak to zobowiązuje do minimum dbałości historycznej. Takie jest moje zdanie.

[Ania Aga]

Zasadniczym pytaniem jest, czy twórcy filmu na podstawie książki powinni trzymać się jej wiernie, czy mogą wybierać z niej wątki i opowiadać je po swojemu? Jeżeli akcja jest osadzona w konkretnym czasie, trzeba zachować pieczołowicie realia epoki, na ile swobody mogą pozwolić autorzy? Każdy wybiera, co mu odpowiada. W filmie Wichrowe Wzgórza akcja dzieje się dawno temu, w czasach lordów, panów i poddanych, bogatych i biednych kupców, ale kiedy dokładnie, nie wiadomo. To jest okrutna baśń. Za powieścią nie przepadam, może dlatego ten film odebrałam pozytywnie, nie miałam żadnych oczekiwań i szukałam dobrych stron. Z tego filmu nie dowiemy się niczego o konkretnych czasach historycznych, ani nie poznamy całej opowieści Emily Bronte. W klimacie przypomina mi filmy Tima Burtona.

[Tamara]

No nieee, wiadomo kiedy, w latach 40 XIX wieku, w konkretnym miejscu i konkretnych warunkach społecznych. Natomiast jeżeli z powieści bierze się dowolne kawałki i dowolnie wykorzystuje, nie należy produktu końcowego nazywać tytułem powieści, bo to nie jest ekranizacja.
I czym innym jest ekranizacja, a czym innym film na motywach. Reżyserka - o ile wiem - twierdzi, że to jest ekranizacja, podczas gdy to coś ekranizacją zdecydowanie nie jest.

[Ania Aga]

Wiadomo, kiedy wyszła książka, natomiast w filmie nie ma nic, dzięki czemu możemy umieścić akcję w czasie, może przeoczyłam. Wywiadów z reżyserką nie znam, ale w którejś recenzji jest podane, że wypowiadała się, że chciała zrobić film luźno oparty na powieści.

[annmichelle]

[Ania Aga]

W filmie na pewno nie ma odwzorowania epoki, jakiejkolwiek, dlatego mi przypomina baśń.
Edit. Mają drukowane książki i jest wzmianka o Romeo i Julii, kobiety potrafią czytać i pisać, tyle zauważyłam z faktów historycznych

[Tamara]

[Ania Aga]

U Tołstoja jest taki fragment, chyba w Wojnie i pokoju, gdzie brat komentuje suknie siostry na debiut na balu, zakryta do ziemi, ale goła do pasa, nie jest to dosłowny cytat, ale pokazuje modę w XIX wieku

[annmichelle]

Pisałam o sukniach ślubnych.
Jakoś tak kojarzą mi się te ramiona od Wiktorii. I jeszcze to wszystko ładnie zakryte gęstym koronkowym welonem.

Nijak ma się ta moda do akcji książkowych "Wichrowych Wzgórz" (toczących się na przełomie XVIII i XIX wieku, ale głównie w XVIII wieku, z tego co pamiętam).

[Admete]

Nie popieram takich zmian, ale reżyserka wyraźnie mówiła jednak, że to wariacja na temat książki, a nie adaptacja.

[Tamara]