[Aragonte]

O romantycznych bohaterach w YA (żadnego nie znam ):
https://matkaprzelozona.wordpress.com/2017/05/09/7-najciekawszych-bohaterow-romantycznych-w-young-adult/

[Agn]

Heh, ja tylko kojarze ksiazki, ale za zadna sie jeszcze nie wzielam...

[Agn]

Skonczylam wlasnie "A jesli to my" Becky Albertalli i Adama Silvery
Dwoch chlopakow spotyka sie przypadkiem na poczcie, ale... Nie wymieniaja sie numerami telefonow, a cos drgnelo.
Wszechswiat jednak nie kazal im sie spotkac, by to zmarnowac. Jeden i drugi niezaleznie usiluja jakos sie odnalezc.
Co fajne - wspieraja ich w tym rodziny i przyjaciele, dzieki czemu (oraz kilku splotom przypadkow) Ben i Arthur wreszcie sie spotykaja. Sa wakacje, po ktorych Arthur wyjedzie z Nowego Jorku, a Ben w nim zostanie. Pytanie, czy warto angazowac sie w cos, co nie potrwa dlugo.
Powiem tak - to jedna z najbardziej romantycznych ksiazek, jakie czytalam. Jest urocza, zabawna, pomyslowa i napisana bardzo przyjemnie. Podoba mi sie to szukanie siebie, a po spotkaniu - nie jest rozowo, chlopcy ledwie sie znaja, zanim randka wreszcie pojdzie jak trzeba kazdy z nich strzeli niejedno faux pas. Ale nie poddaja sie, bo uznaja, ze warto.
W tle jeszcze inne historie sie dzieja, dzieki czemu caly swiat nie ogranicza sie do tylko 2 osob. Zarowno Ben jak i Arthur maja przyjaciol, zainteresowania, szkole, staze. Generalnie fajne jest to, ze nawet osoby na drugim czy trzecim planie sa jakies, maja jakies swoje zycie, hobby, cokolwiek.
Bardzo mi sie ta ksiazka podobala. Polecam.

[Agn]

"Nasz ostatni dzień" Adama Silvery
O co chodzi? Mamy jakby... alternatywną rzeczywistość? Niby nasz świat, ale z dodatkami. I takim dodatkiem jest Prognoza Śmierci - po północy każdego dnia ktoś na świecie otrzymuje telefon od Prognozy Śmierci z informacją, że osoba odbierająca umrze w ciągu 24 godzin. Nie wiadomo jak i gdzie i dokładnie kiedy - może być za godzinę, może być zaraz po odłożeniu słuchawki, może być dopiero przed następną północą.
Taki telefon odbierają Mateo i Rufus, chłopaki, którzy się nie znają. Wiedząc, że zostaje im tylko jeden dzień życia (i to niekoniecznie cały) - co można wtedy zrobić? No cóż, można podjąć próbę przeżycia całego życia w jeden dzień.
Na pewno plusem jest to, że Prognoza Śmierci wygenerowała autorowi od razu rzeczy, które by z pewnością powstały, gdyby coś takiego istniało. Więc są strony internetowe typu Necro (brr) czy oficjalny spis osób, które faktycznie taki telefon otrzymały (co jest dobrym pomysłem w razie gdyby ktoś komuś robił wstrętny kawał). A oprócz snapchata, instagrama czy fejsa jest aplikacja Ostatni Przyjaciel, na którym Zgonersi (czyli ludzie, którzy właśnie mają umrzeć) mogą spotkać się z dowolną osobą, która spędzi z nimi ostatnie chwile (i rejestrują się tam nie tylko Zgonersi, ale też osoby, które po prostu chcą spotkać się z drugim człowiekiem, by nie umierał sam - aczkolwiek milo, że autor pomyślał, że nie wszyscy ludzie są mili i może być z tym Ostatnim Przyjacielem bardzo różnie).
Autor skupia się najbardziej na naszych dwóch bohaterach (poznają się przez O.P. i wreszcie spotykają), co jakiś czas pokazując sceny z udziałem postaci, które w jakiś sposób są powiązane z tą całą historią (ciekawie było obserwować w jaki sposób te historie się przeplatają). W związku z tym idziemy z Mateo do szpitala, gdzie leży jego ojciec w śpiączce, obserwujemy Rufusa, który nie jest aż takim miłym chłopakiem, więc owszem - będzie tu wiał przed policją. Ich przyjaciół, pożegnania, ale także próby przeżycia czegoś, wyjścia z domu i nie poddania się lękowi. I to jest naprawdę super.
Super jest też to, że autor nie poleciał w naiwne rozwiązania, które zepsuły by tę książkę (typu ojciec budzący się nagle ze śpiączki, żeby zrobić scenę na górnym C).
Minusy? No i tu mam problem. Silvera nie za bardzo pokazał mi, jak funkcjonuje tutaj świat. Nie chodzi mi o to, że ludzie wrzucają fotki na IG czy balują, bo to jest dla mnie oczywiste. Widzę wszystko oczyma osoby, która jest po telefonie z Prognozy Śmierci, odkrywam więc instytucje i kluby zapewniające Zgonersom jakieś ciekawe przeżycia, wiem, że sami mogą sobie pisać nagrobki i takie tam. Natomiast mnie przez całą książkę strasznie interesowało, SKĄD te telefony. Autor mi tego nie wyjaśnia. Jest scena, która pokazuje, że PŚ to jakaś instytuacja, ale skąd mają swoje informacje? W pewnym momencie pojawia się tylko taki domysł, że może śmierci przewidują jakieś osoby w typie medium, ale to tylko popularna teoria w internecie. A ja bym bardzo chciała zajrzeć pod dywan tego salonu i dowiedzieć się, skąd to się bierze i dlaczego właściwie ktoś wymyślił, że taki telefon to dobry pomysł. Jak w tym wszystkim funkcjonuje społeczeństwo? Z jakim uczuciem zasypia ludzkość? Bo ja bym się bała każdego wieczoru zasypiać - po północy każdego dnia może mnie zbudzić telefon z kondolencjami na okoliczność mojej przyszłej śmierci. No i jak wygląda to przewidywanie? Bo PŚ przewiduje dokładnie kto, ale nie wie, kiedy dokładnie ani jak? Czy też wiedzą, ale nie powiedzą, żeby człowiek unikając przeznaczenia nie narobił głupot? Inna sprawa - jak powiadamiają ludzi, którzy np. nie mają telefonów? Owszem, to jest rok 2017, ale na pewno są tacy, którzy nie noszą przy sobie komórki. A także - skoro jest PŚ, to może coś jeszcze jest w tym świecie więcej? Czy tylko przewidywanie kto kiedy umrze?
Itp. itd. Więc pod względem budowy świata pozostaję bez odpowiedzi, co mnie denerwuje.
Ale książka mi się i tak podobała, choć smutna jest niemożliwie. Aczkolwiek kończy się idealnie i mam wrażenie, że ostatnia scena odbywa się tuż po napisie "koniec".

Ogólnie fajna, choć z zastrzeżeniami.

[praedzio]

Ciekawy pomysł na książkę dla młodzieży.

[Agn]

Owszem. Aczkolwiek wydaje mi sie, ze autor zrealizowal tylko to, co mu chodzilo po glowie, ignorujac fakt, ze czytelnik mialby mnostwo pytan o pozostale rzeczy.

[Agn]

Porwałam z pracy "Hurt / comfort" Weroniki Łodygi i albo główny bohater przestanie smęcić, albo ja wyląduję u psychiatry.

W odwodzie mam jeszcze "Najgłośniej krzyczy serce" Martyny Senator.

Zobaczymy, jak to sobie polskie autorki radzą z YA.

[Caitriona]

Dziewczyny, potrzebuję książki na prezent dla 14-latka i nie wiem co mam zakupić. Nie znam się na młodzieżówce. Wiem, że czytuje fantastykę, ale nie Pottera. Polecicie coś? Może Agn, Ty?

[Agn]

"Zwiadowcy" Flanagana
"List do krola" Dragt
"Ksiega cmentarna" Gaimana
"Mitologia nordycka" Gaimana
"Interswiat" Gaimana (ale to strasznie ciezko zdobyc)
Cos Pratchetta? Nie wiem na ile chlopak jest oczytany.
Ksiazki Ricka Riordana (sprobuj bardziej z seria Magnus Chase lub o rodzie Kane, bo Percy Jackson jest juz strasznie znany)
"Uczen skrytobojcy" Hobb
Jesli jest bardzo rozczytany, to z powodzeniem np. "Z mgly zrodzony" Sandersona
"Szostka wron" Bardugo
"Zakon drzewa pomaranczy" Shannon
"Klamca" Cwieka
Mozna tez ksiazki z serii "Assassin's creed" Bowena (na podstawie gry komputerowej)
"Metro 2033" Glukhovsky'ego
"Kroniki Amberu" Zelazny'ego
"Ziemiomorze" Le Guin
"Wladca pierscieni" Tolkiena
"Diuna" Herberta (sf, moze lubi, a to ksiazka, ktora mozna czytac wiele razy, choc moze dla wspolczesnego 14latka moze byc zbyt wymagajaca)
Sa tez ksiazki w formie powiesci o avengersach, typu Spiderman itp. itd.

To tak na szybko.

[Caitriona]

Dzięki, Agn

Z tego co kojarzę to on lubi fantasy, nie sf, więc Diuna odpada. O kilku tytułach które podałaś sama myślałam (Ziemiomorze, Pratchett, Sanderson, Gaiman). Władcę chyba już ma. No, nic posprawdzam te pozostałe tytuły

[Admete]

Uczeń skrytobójcy jest fajny, stanowi pierwsza część z trylogii.

[Admete]

Właśnie kończę Trylogię czasu Kerstin Gier:

https://lubimyczytac.pl/cykl/384/trylogia-czasu

Książki pojawiły się w propozycjach dzieci do biblioteki, więc chciałam sprawdzić czy to czasem nie druga Rodzina Monet. Na szczęście nie, choć pisane w 1 osobie i wszyscy bohaterowie są ładni Podobał mi się pomysł z podróżami w czasie i z bezbolesnym zapoznawaniem młodych czytelników z faktem, że kiedyś żyło się inaczej. Na plus zaliczam też humor i postać Xemeriusa oraz ciotki Maddy. Relacje bohaterki z przyjaciółką i rodzeństwem, mamą też w porządku. Przewijałam za to fragmenty, gdy bohaterka bardzo nastoletnio reagowała na chłopaka, w którym się zakochała, choć na szczęście to też było zabawne, zwłaszcza, gdy komentował to gargulec czyli Xemerius. Ogólnie nie żałuję, że przeczytałam, choć czasem nudziłam się na wątku miłosnym - przy czyn to normalne, nie jestem targetem.

[annmichelle]

O Trylogii Czasu (książkach i filmach), czy raczej Trylogii Kamieni Szlachetnych pisałam kiedyś w wątku książkowym i miałam pozytywne wrażenia. Czytałam ją jako przerywnik między książkami dotyczącymi bodajże czasów po pierwszej wojnie światowej, taka odskocznia.
Może kiedyś sięgnę po polskie tłumaczenie, żeby sobie porównać.

[Admete]

Przeczytałam "Baśniobór" - całkiem dobrze mi się czytało.