nicol81 - Nie 30 Gru, 2007 11:31
Myślę, że nie był zdolny. Chyba nie ma dokładnie wyłuszczone, czy ją przestal kochać, czy nie kochał nigdy, ale czy to ma znaczenie? Moim zdaniem, to w nim był problem. Choć jej nie lubię...Tołstoj ją opisuje tak, bo wie, że do odstrzału. Anonymous - Nie 30 Gru, 2007 11:32 Ale z drogiej strony on łątwo nie miał. Fakt prawdopodobnie wychował się w zbytkach. Może potrzebował kontrastu. Zła, aby wydobyć z siebie samego pokłady dobra nicol81 - Nie 30 Gru, 2007 11:39
Mi się wydaje, że musiał zobaczyć dogłębne cierpienie drugiego, by stać się bardziej wyrozumiały. Ale czy potrafiłby być szczęsliwy? nicol81 - Nie 30 Gru, 2007 11:42
Ech... Spoiler: Anonymous - Nie 30 Gru, 2007 11:44
oto jest pytanie na które cieżko mi odpowiedź dać. Spoiler: nicol81 - Nie 30 Gru, 2007 11:57
Właśnie. Spoiler: nicol81 - Nie 30 Gru, 2007 12:07
 A po co się jest hrabią, jeśli nie można potem opowiadać, że stolik sam na hrabinę wskoczył? 
A tak na serio, to wątpię, żeby Piotr rzeczywiście chciał ją trafić. Wnerwił się i rzucił, ale nie sądzę, żeby krwi chciał. To nie ten typ. trifle - Nie 30 Gru, 2007 12:09 A ja myślę, że chciał, bo w taki szał wpadł, ale jak już rzucił to sam siebie się przeraził i w momencie rzucania (wypuszczania stolika ) już nie chciał.
Gosia - Nie 30 Gru, 2007 12:14 Zastanowilam sie nad tym, co napisalyscie. Spoiler: Anonymous - Nie 30 Gru, 2007 12:40 nicol No nie wiadomo, aczkolwiek Twoje wyjście jest bardzo prawdopodobne, ale my jesteśmy niezadowolone. więc ja mam proponowane zakończenie. Spoiler: Gosia - Nie 30 Gru, 2007 13:03 Twoje zakonczenie tez mi sie nie podoba 
Anonymous - Nie 30 Gru, 2007 13:07
Bo to jest zakończenie kompromisowe, Spoiler: Gosia - Nie 30 Gru, 2007 13:13 Spoiler: Jak Wam sie podoba takie zakonczenie? 
praedzio - Nie 30 Gru, 2007 13:16
Nie przesadziła to Aśćka z Dołochowem? 
nicol81 - Nie 30 Gru, 2007 13:34
Hehe
Spoiler: Co do pary Maria i Pierre- skąd ten pomysł? Czy to po prostu parowanie resztek, czy zgodność charakterów? Anonymous - Nie 30 Gru, 2007 13:34 Nie źle, źle. Dołochow, jedzie do Polski i w Puszczy Knyszyńskiej spotyka praedzia, który Go zawsze kochal miłością silna i wierną
Marija - Nie 30 Gru, 2007 13:38
 Widać do tego stopnia atrakcyjna była, ta zła kobieta  ...Ale ten stolik!...Co za temperament! 
Anetam - Nie 30 Gru, 2007 13:39
Spoiler: Sofijufka - Nie 30 Gru, 2007 16:23 Dyskusja na forum gazetowym http://forum.gazeta.pl/fo...3691991&v=2&s=0 dla porównania... Gunia - Nie 30 Gru, 2007 16:26 A ja tak naprawdę sądzę, że Andrzej nie kochał Nataszy. Wiecie, że go uwielbiam i ta sprawa tego nie zmienia, ale biorąc pod uwagę to, jak ta sprawa została ukazana w książce, to bez jakiejś radykalnej zmiany w usposobieniu któregoś z nich, nie widziałabym dla nich szansy na szczęście. Jak to się zaczęło? Zobaczył śliczną, młodą dziewczynę - to oczywiste, że w jakimś stopniu się nią zainteresował, przecież był normalnym mężczyzną. I ta właśnie panienka całym swoim zachowaniem i sposobem bycia udowodniła, że ma go w nosie. Przyzwyczajony do towarzyskich hołdów i zabiegania o swoją uwagę, uświadomił sobie, że dla tej prostej, niezbyt bogatej nawet dziewczyny, jest poza kategorią. Chyba dość miał już żali i smutków po przykrych doświadczeniach wojennych i małżeńskich i znalazł sobie nowy cel w życiu - zaistnienie w oczach tej dziewczyny, bo ona była jakby uosobieniem tego, czego jemu w życiu zabrakło i to go pociągało. Zakochał się bardziej w tym uroku niż rzeczywiście w jej osobie. Wypadki potoczyły się tak, a nie inaczej. Stanęła mu po raz kolejny na drodze i znów go zaintrygowała. Tym spojrzeniem w trakcie balu dała mu z pewnością jaką satysfakcję, bo zdobył jej uwagę. Wcześniej dla niej nie istniał, a teraz ona była nim zainteresowana. Trochę się zachłysnął tym sukcesem i nie zastanawiał się, jaką ona jest kobietą. Czy znał jej zainteresowania? Poglądy na różne sprawy? Nic prawie nie wiedział o tym, kim była w środku, a uczucia dla osoby, której się nie zna, nie można nazwać miłością. To było zauroczenie, które z czasem mogłoby się w miłość przerodzić, gdyby znaleźli więzi głębsze niż radość z kilku wspólnych chwil i wzajemne zainteresowanie. Czy były na to szanse? Nie sądzę. Natasza była zwykłą, prostą dziewczyną. Czy umiałby się cieszyć życiem przeciętnego małżonka? Czy byłby szczęśliwy ze związku opartego tylko na początkowym zauroczeniu, a potem na obowiązku czy przyzwyczajeniu? Jeśli znalazłby się jakiś powód do jego przemiany w takim kierunku, to może i byli by szczęśliwi. Nie wierzę jednak, że sam z siebie, z dnia na dzień zrezygnowałby ze wszystkich swoich planów i ambicji. Ile by czasu mu zajęło uświadomienie sobie, jak niewiele z przypisywanych ukochanej cech ona naprawdę posiada. Sam obraz ich korespondencji świadczy o tym najlepiej. Po zdradzie nie bierze pod uwagę osoby Nataszy. Czy w jego postępowaniu widać zranione uczucia? Moim zdaniem jest w tym o wiele więcej zranionej dumy i to ona - niestety - zadecydowała o chęci zemsty na Kuraginie. Biorąc to wszystko pod uwagę, muszę z przykrością stwierdzić, że śmierć była dla niego w pewnym sensie jedynym rozwiązaniem. trifle - Nie 30 Gru, 2007 16:27 Tamto forum w ogóle nie ma klimatu, nie widać dobrze, kto mówi i w ogóle  Się nawet nie chce czytać, co tam piszą
Marija - Nie 30 Gru, 2007 16:31 Idę  . Mam przygotowane nowe pudełko chusteczek  ...
Gosia - Nie 30 Gru, 2007 16:39 Ja tez nie lubie forum Gazety choc opinie z pewnoscia podobne do naszych.
Guniu, tak naprawde nie wiemy. Ja mysle, ze z czasem mogloby sie to przerodzic w milosc, bo wierze, ze z jego strony bylo to z pewnoscia zachlysniecie sie jej mlodoscia, niewinnością, radoscia zycia. Tego mu potrzeba bylo po tej tragedii jaka przezyl. Widac jak inaczej zaczal patrzec na przyrode, takie wlasnie drobiazgi, gdy poznal Natasze. Jesli chodzi o listy, rzadko ktory facet umie pisac ładnie. Przewaznie pisza krotko i konkretnie i uwazaja, ze to co ich pasjonuje, bedzie tez interesowac zwiazana z nim kobietę. Rzadko kiedy pisza o uczuciach. Wazne sa dla nich ich ambicje i osiagniecia. Andrzej nie roznil sie tym od typowych przedstawicieli swego gatunku (ze tak to malo elegancko okresle ) Chcial sie pochwalic swoimi sukcesami.
Ona czula, ze malo w tym uczuc, bo nie tego oczekiwala. Wspolne zycie nauczylo by ich jacy naprawde są. Ja widze szanse. miłosz - Nie 30 Gru, 2007 17:49 reklamy, wiec na gorąco nataszajest beznadziejna - nic ani nikt mnie, nie przekona do tej dziewuchy, ani nie gra, ani ładna, a uroku osobistego to sołtysowa koza ma wiecej. bendziejja
Pierr jak dla mnie zaszczytny tytuł vicepierdoły dzierży nadal - może ocknie sie po reklamach..... 
trifle - Nie 30 Gru, 2007 18:45 No i kuniec. Ech, melancholijny ten odcinek był. Wiecie co, już się nawet specjalnie nie wzruszałam losem najgłówniejszych bohaterów, wiedziałam wcześniej co będzie z Andrzejem, więc nie byłam zaskoczona i chyba z całą resztą też wiedziałam. Ale wzruszła mnie ogromnie scena, kiedy Rostowie dowiadują się o śmierci młodego Pietii. Los Sonii mnie wzruszał cały czas. I w ogóle ten ogrom wojny, to co ona robi ze zwykłymi ludźmi, bo jakichś kilku idiotów się dorwie do władzy i zaczynają się bawić, bo im czegoś mało. Taki Platon, współwięzień Pierre'a, taki dobry człowiek i zginął. Uświadomił mi ten film, że tylu innych ludzi takich było i że to tak cholernie niesprawiedliwie, że ech! I właściwie nie podobało mi się to takie cukierkowe dobre zakończenie, za szybko, zbyt idealnie jakoś po tych wszystkich dramatach 
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
...
