Seriale - Prawnik potrzebny od zaraz! - czyli dramaland po raz 15-ty
Aragonte - Czw 02 Sie, 2018 22:19
Ktoś tam się czepił rozróżnienia fantasy - sf i stąd te krytyczne uwagi, że to jest niewiarygodne, a poza tym Namshinek i tak przecież jako robot niczego nie może czuc  Czytam i się chichram. Tzn. w sumie to widac, że drama się podoba, ale pewne jej elementy są ciężkie do przegryzienia dla części osób 
| Cytat: | | Okay now i'm very clear about one thing that writer have zero interest in making human couple, i thought somewhere on middle of the drama that human shin replace the robo shin and he will fall in love with so bong and in that way he will finally receive and realize true love and all his hatred will be gone because i have great sympathy with him but the writer turning him in complete monster . But its okay the story is about robo-human love story , so it is digestible otherwise it will become really hard to believe(i mean human like the robot is one thing but how the robot??? never mind as i'm from science background overthinking is a habit.LoL |
Ktoś nawiązał w komentarzach do kwestii tego, czy Namshinek powinien - po tym, jak już wszystko się jakoś wyklaruje, oby jak najlepiej - dostęp do wspomnień Nam Shina, czy powinien miec jego twarz itd. I ciekawy komentarz na ten temat:
| Cytat: | So.... the question about NS3's memories of NS's personal life is interesting (as are almost all the questions AYHT raises!)
What is very clear, is that NS3's view of what NS was really like was very incomplete and often incorrect. That's why you see that NS3 impersonating NS was actually nothing much like NS himself at all! What fascinates me about that, is that what NS3 was taught, was really NS seen through YH's eyes - rather than the real NS.
Does it mean that YH thought he'd better not tell NS3 about the violent tendencies, about the bad tempers, about anything other than: you don't talk to grandpa (didn't mention the violent rages), you don't talk to the kid, you don't touch YN?
Or was it that in YH's eyes, NS was really like that?
In hindsight, YH told NS3 (and in a way Laura and David too) about a very sanitised and socially acceptable version of NS. Which is why for us, the viewer, the reality of NS - rather than NS as played by NS3 - is a shock to the system. But, I think, it also means that NS3 didn't really have access to NS's memories. Much of what we've seen of NS's background, NS3 knows nothing about.
That's why I feel that the memories that NS3 has, are his alone and not NS's.
The face - well, shall we just agree that the more versions of people with that face there are on the planet, the better it is? |
W dramie było coś o zmianie imienia Namshinka - no cóż, biorąc pod uwagę, że nazwisk koreańskich nie ma aż tak wiele, to i tak jest całkiem sporo identycznie nazywających się tam ludzi 
| Cytat: | Super interesting question, the idea of memories and how we're perceived by others.
It was a really limited view of NS, for I think a bunch of reasons, and it's fun that we the audience took it onboard in the same uncritical way Shinnamon did. (Plus Ro Ra was clearly already horrified by the sanitised version, so YH may have felt compunction about also being all 'Oh, and his hobby is smashing stuff.') I mean, YH didn't even mention 'Oh, and there's a super recent Huge Scandal in which he struck a woman to the floor.' YH could say 'he's rude,' but maybe he didn't want NS's mom to think super badly of him? Who can say, but it's fun to speculate.
Young Hoon was trying to both fool people and not to cause problems--hence wanting NS 3 to not fly into rages and to uh, go to work. YH presented NS as more composed than he is--was YH unconsciously attributing his own reserve to NS, or just that's the way YH copes with life and feels it would make everything easier if NS would just be that way? (Because Shinnamon's NS impersonation actually has some similarities to YH's demeanour.)
Young Hoon, for instance, *didn't* tell NS 3 to call him hyung, even though that's what NS calls him all the time, including in front of Grandpa. Like what were you doing YH if you're meant to be building this flawless copy. The only reasons I can think of for YH not to do that are sentimental: he wanted Shinnamon to present a superficial appearance of NS, but he always seemed uncomfortable to be actually reminded of NS, or to have anything resembling a real connection with NS 3.
What we never saw is NS 3 actually accessing NS's memories in some way, which *would* be a violation, as NS cutting off NS 3's memories was. NS 3 didn't even know if his impersonation was accurate, which is why he asks So Bong if NS is like he practised. |
To odcięcie Namshinka od jego osobistych wspomnień o So Bong to było szujostwo czystej wody 
Kiedy czytałam recapy, zastanawiałam się, czy scenarzystka nie przegięła z ukazywaniem Nam Shina jako tego złego, jednak po obejrzeniu nie miałam zgrzytu - było to strasznie przykre, ale nie miałam pokusy, żeby szukac usprawiedliwień dla ludzkiego draństwa w postaci NS. Nadal się zastanawiam, czy jednak on nie ma jakichś uszkodzeń mózgu, bo takie psychopatyczne tendencje mogą miec chyba i takie podłoże 
Aragonte - Czw 02 Sie, 2018 23:16
Żeby nie wydłużac nadmiernie poprzedniego postu, wrzucam nastepny z długaśnym cytatem z DB - ciekawym.
| Cytat: | I do kind of love the way that AYHT brings up a standard drama trope, and then sets it on fire to make the plot burn. Is there going to be a love triangle? Hell no! NS should stay away from So Bong for all time. Is there going to be a robot version of amnesia? Sped by like a car containing two Seo Kang Joons!
I was glad So Bong admitted she was scared of NS 3, because I've been waiting for her to have a moment of doubt--it's very human of her to do so, and we all sometimes doubt the people in our lives. While in this episode she was confronted with stark proof NS 3 wasn't human. It makes me believe in her more that she had it--and then believe in her decision to overcome her fear. Thank God for her, too, as NS 3 needed her so badly in this episode. And like Lollypip I am glad she got to punch NS, partly because I want to see her do more physical stuff (please god let her use her physical prowess in the finale) but mostly because she and her man were done horrific wrong. Let those feelings out, girl!
Which brings me to my poor NS3. This world's premiere darling. I love moments when he's on his own, like when he was alone staring at Ro Ra's picture or in the pool, as they are moments when it's inarguable that he's not doing anything for the humans' benefit. He's just feeling his robot feelings! His fear and sense of violation were palpable. Seeing him stand on his own in the dark after his suicide attempt, imagining So Bong and then having the imagination not be enough because he longed for the comfort of her touch, and reached out to her! (Also a good sign for our couple's future in the physical department.) Having him be lonelier than ever, and touch the necklace she gave him. Another symbol of the necklace occurred to me: that by wearing it, he's literally accepted her heart. He wants to have a heart to give her in return, and without knowing it he does. Once again he did his little trick of 'in my place a human would feel this.' Before, that she's lovely, because she was defending him. This time, that he was helpless. (It's not as if human responses are uniform: he's literally just working out a way to tell people how he feels, without admitting to himself he has feelings.)
By the overriding of manual mode among other things this episode, it's been made clearer than clear that NS 3 isn't 'just' programmed to do things, and that he's created a version of free will. We're shown some science-ish stuff for...
(I must be stopped!) We're shown some science-ish stuff for how he reroutes: the tear triggers his memories, which allows him to unlock them, which allows him to override and follow his first rule, but there's obviously also an element of choice there. If he was just a programmable machine, he could get with NS's programme. Humans do it, too--surrendering their will to another's as sometimes the easier option under overwhelming pressure, but NS 3 didn't. Do his freedom or feelings map on exactly to a human's? No, but that doesn't make them invalid, especially as he expresses them in a way humans can understand. We see Original Sin understand them, when he looks back on NS 3 trying to jump and we see him both see and doubt what he's done--violated a person, even though he's refusing to accept that NS 3 is a person, and in the process hurt himself and others. Whatever NS does rebounds on himself like a monkey's paw--someone with his face strangling people isn't going to be good PR for him! Trying to make people fear NS 3 only makes them fear NS--for good reason because he's attempting murder with NS 3 as the murder weapon. And NS deserves this consequence of his actions, but NS 3 and So Bong certainly don't deserve to be collateral damage.
Everybody had big choices to make this episode. They were all really hard choices to make, but they still had to be made. OriSin had to choose whether to keep his promise to YH, and overcome his trauma--he chose not to. YH chose to enable NS. So Bong had to choose between love and an almost unreasonable degree of faith, or fully reasonable terror and self-preservation. Shinnamon had to choose between life and death, between free will and control, being a machine or as human as he can be.
We know Shinnamon was worried about being destroyed--he asked So Bong if people would really smash or melt him, and So Bong immediately responded to his fear of mortality with comfort. But in a desperate situation, faced with harming others (what a sad callback to him defending So Bong to Ro Ra after Ye Na went after them): NS 3 was immediately ready to sacrifice himself. What a hero, but how upsetting. He also resisted in many small ways before the big overcome--not just trying to destroy himself, but also the sneaky reaching out to YoungHoon for help, even though his own eyes as well as the rest of his body were taken away from him. I was so glad for Shinnamon and So Bong at the end of the episode. When we saw his watch reading manual mode, and saw it flip, it said 'ON' but that could also be read as 'NO,' which I thought was a great detail. Shinnamon chose.
|
O tym "ON" odczytywanym jako "NO" było też na Soompi 
Tak sobie myślałam ostatnio, że dla mnie Robotinek to taka opowieśc-parabola ze sporą liczbą pytań o to, co czyni nas ludźmi.
Alicja - Pią 03 Sie, 2018 07:07
Czytam o Namshinku cały czas i stwierdzam, że to już nie na moje zdrowie w ogóle koreańskie seriale strasznie szkodzą na układ krążenia. 
Trzykrotka - Pią 03 Sie, 2018 07:55
Ja właśnie rozważam, czy zaopatrzyć się w dramy mroczniejsze, bardziej realistyczne i bardziej przykre - co tu mówić, czy właśnie uznać, jak dotąd to robiłam, że to nie na moje zdrowie... Po Pretty Noona Who Buys Me Food i My Mister zdaje się, ze Gangnam Beauty należy do tej samej kategorii. I chciałabym i boję się. Zwłaszcza po wyczytaniu np w recenzji Noony, że to niezwykła, dość mroczna drama, która jest i świetna i przykra jednocześnie. Wśród tematów jest i molestowanie seksualne i mobbing, już o domowym dręczeniu bohaterki przez matkę pragnącą zięcie na stanowisku, choćby był świnią i łotrem nie mówiąc.
Zapowiadają wreszcie nowy seguk, z chłopakiem z I Remember You i tą sympatyczną dziewczyną z Suspicious Partner. Coś z mężem na 100 dni w tytule. Chyba fusion.
Admete - Pią 03 Sie, 2018 07:59
| Trzykrotka napisał/a: | | My Mister |
Namawiam na my Mister, naprawdę da się tam przeżyć i człowiek odzyskuje wiarę w ludzi - mimo wszytko. Jest tam przyjaźń braterska, sąsiedzka, jest odzyskiwanie człowieczeństwa przez bohaterów, jest kara dla złych,a le jest też cierpienie. To jest inny rodzaj przejmowania się niż w Robotinku. W Gangnam mam nadzieję, ze dziewczyna się postawi, już walnęła torebką jednego gościa.
Trzykrotka - Pią 03 Sie, 2018 09:37
No właśnie tego prawdziwego, a nie dramowego cierpienia się boję. Mam zły czas, jakby nadciągał jakiś poważny kryzys i nie bardzo umiem poradzić sobie sama ze sobą. Płaczę z byle powodu, przeżywam tygodniami byle głupstwo. Nie chcę sobie dokładać.
Aragonte - Pią 03 Sie, 2018 09:44
| Alicja napisał/a: | | Czytam o Namshinku cały czas i stwierdzam, że to już nie na moje zdrowie w ogóle koreańskie seriale strasznie szkodzą na układ krążenia. |
Jeśli oceniasz przez moją emocjonalną reakcję, to możesz miec spaczony nieco obraz, bo ja zwykle przesadzam
Generalnie Are You Human Too? to całkiem dobra rozrywka, mam nadzieję, że nie zepsują końcówki.
Na dramy cięższe mam ochotę od czasu do czasu, na co dzień wolę jednak ucieczkę od rzeczywistości i wcale tego nie ukrywam.
Po Namshinku spróbuję ograniczyc oglądanie, żeby skupic się na tłumaczeniu Chiefa Kima (na szczęście zaraz mam urlop, to może nieco podgonię).
Namshinkowe BTS-y, pokazują m.in. kręcenie sceny na dachu, chyba dostaniemy też jakieś ceny z urodzinami So Bong i wspólną wizytę tatusia i Namshinka (bo chyba nie Nam Shina) w łaźni:
https://www.vlive.tv/video/83053
A na Soompi dalej ktoś nie może przeżyc założenia, które najwyraźniej przyjęli scenarzyści Robotinka:
| Cytat: | | why human is a bad boy? is he a main hero?:expressionless: no human is a second lead:(from the beginning to the end |
Żaden Pierwszy nie mógłby IMHO leżec pół dramy w śpiączce, na moje oko, Pierwszym jest ten, który wtedy był aktywny i działał 
Ale niektórzy upierają się, że jest ich po prostu dwóch
| Cytat: | | I supose there are two main leads - human and robot NamShin |
Trzykrotka - Pią 03 Sie, 2018 10:20
Ja też zawsze myślałam o dwóch głównych w tej dramie  choć ludzki aktywował się dość późno.
Aragonte, nie masz pojęcia, jak cieszę się na powrót do Chiefa Kima 
Aragonte - Pią 03 Sie, 2018 10:30
Trzeci odcinek Chiefa Kima mam dośc zaawansowany, jeśli chodzi o tłumaczenie, zostało mi może 15 minut. Trzeba tylko odciąc się od innych bodźców, usiąśc, dotłumaczyc i sprawdzic całośc (a raczej ostatnią częśc, bo weryfikuję raczej na bieżąco). W ten weekend powinnam wreszcie to zrobic, w poprzedni byłam ugotowana przez pracowy maraton.
A doczytałaś, że przetestowałam kolejny przepis przez Greasy Melo?
Trzykrotka - Pią 03 Sie, 2018 11:05
Doczytałam  i zazdroszczę, że czegoś z tych pyszności popróbowałaś, swojej produkcji na dodatek 
Dobrze, że wczoraj byłam najedzona, kiedy oglądałam przyjmowanie idealnej krajaczki do pracy, bo pokrojone przez nią warzywa i owoce morza przygotowane potem przez chefa Poonga mogły wywolać ślinotok.
Przy drugim oglądaniu drama bardzo zyskuje. Już nie niecierpliwię się czekając, żeby "coś ruszyło," widzę, że nawet ten powolny rozbieg jest ważny. W 8 odcinku podobało mi się nawiązanie fajnej, bardzo spokojnej relacji między panią (imienia jeszcze nie pamiętam) a Poongiem. On najpierw okropnie jej nawrzucał, ale potem pobiegł za nią jak szalony. I kiedy się spotkali, ona zamiast boczyć się i fochać tak normalnie wyjaśnila mu, że nie ma się o co wściekać, a potem pili razem piwo na moście i pogadywali sobie na ten lekko abstrakcyjny sposób, jaki narzuca jej osobowość. Bardzo podoba mi się lekko szalony klimat tej dramy  I Jang Hyuk póki co bardziej mi się podoba od Jun Ho, obaj są świetni, ale Jang Hyuk z wielką wprawą wszedł w rolę i bawi sę nią znakomicie. I pięknie jest ostrzyżony, swetnie wygląda 
Z romansowych ploteczek: podobno nie tylko Park (Seo Joon)- Park (Min Young) couple nam się szykuje, ale i Ji-Ji couple. Ji Chang Wok i Ji Nam (coś tam), czyli partnerzy w kancelarii i w łóżku z Suspicious Partner podobno randkują na bardzo-bardzo serio. Pani odwiedza pana w wojsku i za rączki nawet się prowadzili
Alicja - Pią 03 Sie, 2018 11:37
Nie Aragonte, to nie twoja reakcja mnie płoszy tylko mi oglądanie dram szkodzi na krążenie. Te ich szlochy, bo jak płaczą to wniebogłosy,przeciągłe spojrzenia i muśniecia dłoni. Tam dotknięcie dłoni to potem masz pół nocy nieprzespanej jak nic. O pocałunku po 13 odcinku dopiero nie wspiminając. Nikt mi nie powie, że to zdrowe tak się eksycytować podczas oglądania. Patrzę i serce mi wali albo ciśnienie skacze stąd ten układ krążenia.
Aragonte - Pią 03 Sie, 2018 11:47
| Alicja napisał/a: | | Nie Aragonte, to nie twoja reakcja mnie płoszy tylko mi oglądanie dram szkodzi na krążenie. Te ich szlochy, bo jak płaczą to wniebogłosy,przeciągłe spojrzenia i muśniecia dłoni. Tam dotknięcie dłoni to potem masz pół nocy nieprzespanej jak nic. O pocałunku po 13 odcinku dopiero nie wspominając. Nikt mi nie powie, że to zdrowe tak się eksycytować podczas oglądania. Patrzę i serce mi wali albo ciśnienie skacze stąd ten układ krążenia. |
Nooo, kissu w Jealousy Incarnate (jeśli to je masz na myśli) było wyjątkowe, pamiętam  
Ja tam się ekscytuję, a co sobie będę żałować
Trzykrotka - Pią 03 Sie, 2018 11:54
| Aragonte napisał/a: | Nooo, kissu w Jealousy Incarnate (jeśli to je masz na myśli) było wyjątkowe, pamiętam
Ja tam się ekscytuję, a co sobie będę żałować |
Kissu roku, jakby nie było. Ja też się ekscytuję, a co mi tam 
Aragonte - Pią 03 Sie, 2018 11:56
| Trzykrotka napisał/a: | | Doczytałam i zazdroszczę, że czegoś z tych pyszności popróbowałaś, swojej produkcji na dodatek |
Akurat testowałam tylko proste i dość klasyczne przepisy - jjajangmyeon i wieprzowina słodko-kwaśna to klasyka i trudne nie są
Ale jakie dobrrrre
| Trzykrotka napisał/a: | | Przy drugim oglądaniu drama bardzo zyskuje. Już nie niecierpliwię się czekając, żeby "coś ruszyło," widzę, że nawet ten powolny rozbieg jest ważny. W 8 odcinku podobało mi się nawiązanie fajnej, bardzo spokojnej relacji między panią (imienia jeszcze nie pamiętam) a Poongiem. On najpierw okropnie jej nawrzucał, ale potem pobiegł za nią jak szalony. I kiedy się spotkali, ona zamiast boczyć się i fochać tak normalnie wyjaśnila mu, że nie ma się o co wściekać, a potem pili razem piwo na moście i pogadywali sobie na ten lekko abstrakcyjny sposób, jaki narzuca jej osobowość. Bardzo podoba mi się lekko szalony klimat tej dramy I Jang Hyuk póki co bardziej mi się podoba od Jun Ho, obaj są świetni, ale Jang Hyuk z wielką wprawą wszedł w rolę i bawi sę nią znakomicie. I pięknie jest ostrzyżony, swetnie wygląda |
Pamiętasz chyba, że na początku oglądania mówiłam to samo - że wolę gangstera od szefa kuchni Ale kiedy już wątek romansowy się rozwinął, to doceniłam Jun Ho. Początek jest specyficzny, trochę niedorobiony i nierówny w moim odczuciu, i aktorzy mieli chyba problem z dopasowaniem się do konwencji (mnie ona zresztą nie całkiem leżała, nie ukrywam).
Tam jest trochę wątków (gangsterskie, rywalizacja szefów kuchni, wątki rozbitych małżeństw Poonga i bohaterki), romansowy zaznacza się jakoś wyraźniej w końcu 12. odcinka.
A Poonga doceniłam bardziej z czasem jako człowieka, który bez żadnego wsparcia (np. rodziców, bo ich nie ma - będzie mu to nawet wytykane przez mamusię bohaterki ) stał się tym, kim jest, ale np. kosztem tego, że nie zdołał ukończyć studiów. Wydawał mi się całkiem wiarygodny jako postać - ale właśnie później, kiedy konwencja dramy nieco "znormalniała". No i uwielbiam jego bromance z gangsterem
A tak poza tym to muszę mieć coś nie tak z wzrokiem, bo nie zauważyłam, że jedna aktorka gra dwie różne postaci Obie mnie zresztą irytują
Aragonte - Pią 03 Sie, 2018 12:43
Robotinek cd.
Z Dramabeans:
| Cytat: | | It just dawned on me the real reason I'm having trouble with this show lately: human Nam Shin is too evil and robot Nam Shin is too good. They are extreme examples of what humans really are made of. |
| Cytat: | Shin is indeed evil, but not without vulnerability, and Shinbobut, whilst good, is not without limitations. They may both be on the opposite end of the spectrum, but neither are without weaknesses. The overall characterisations may definitely fall outside the realm of reality, but what they each represent (both thematically and symbolically) is where I find show to be embedded in realism.
It's the classic example of Cain and Abel - whilst both Shins made sacrifices at different stages of their life, one became embroiled in jealousy and hate while the other fell victim to it. Yikes, I use that as a loose analogy only, I certainly wouldn't want show to take it that far in their resolving of the conflict! |
Skojarzenie z Kainem i Ablem jest całkiem ciekawe ale wolę, żeby skończyło się to inaczej, tj. żeby nasz Abel/Namshinek nie został uśmiercony przez Nam Shina
| Cytat: |
"whilst both Shins made sacrifices at different stages of their life, one became embroiled in jealousy and hate while the other fell victim to it."
Nurture over nature? Roboshin had years with his loving mother & entered OriShinal's environment as an 'adult' whereas OriShinal was a mere child when he was cruelly snatched away from her and he's been brought up in this toxic environment.
*If* one accepts that RoboShin has developed his own feelings & is not always acting on a program, then the drama is ultimately advocating nurture over nature (in addition to possible Robo Rights).
*Am just speaking off the top of Mt head. Your comment was interesting. Have not seen upto this episode* |
| Cytat: |
"Nurture over nature? Roboshin had years with his loving mother & entered OriShinal's environment"
For sure, I definitely see that as being one of the core aspects of the show. It's an interesting debate, because whilst both Shins have childhood memories of being loved & cared for, Orishin's detachment stems from years of neglect and isolation, whereas Shinbot had Laura & David guiding him every step of the way.
I do wonder how much of an impact their nurturing has on the choices they make as adults, though - arguably, both Shins have a knack for breaking the rules and both want to break free from societal constraints; neither are really bound by their nurtured state if you think about it. Rather than letting environmental factors determine their fate, I think Show does well to put equal emphasis on the choices one makes as free individuals, which makes us directly responsible for our own actions.
What's ironic is that Orishin, who has complete free will, allows himself to be controlled by external agencies, using it as an excuse for his own bad decisions, whether it's in the workplace, at home, or his general attitude towards life. Shinrobot however, even in his helpless state, fights to regain what little control he has over his life, in an action which closely resembles free will, and shows signs of wanting to take responsibility for his own actions.
Nurture being a learned state is a process Shinrobot is programmed to adhere too; But for Shin, it's an opportunity to learn from his mistakes and turn over a new leaf if he so wishes. |
I wcześniejsze wpisy z DB, w ktorym ktoś nie mógł przeżyć paru pomysłów scenarzystów:
| Cytat: | Again, a robot-friendly concept is what this drama veering towards, that's what I felt. This brings me back to my original complain, the show kind of has this main concept, as projecting nam shin as the perfect kind of human-robot, and shin the human has been doing every kind of wrong, but it doesn't go beyond that. We have seen up to this penultimate episode that shin has been doing all kind of extreme things but nothing has been done to make amends. Mom should have had a heartfelt conversation with shin so he is not mad at her anymore. If his injury was taken care of, I think all these things would never happen in the first place.
And the writer has already mapped the story as, nam shin III, the good one, and human shin the bad one, and the story has been progressed around that all these time. I don't know if I'm conveying my point across lol.
About the multidimensional, tbh, his limits become apparent to me at this point that, he can't feel anything. We do know that he understands that humans have feelings but he can't personally take part in loving someone. How can that work? This drama reminds me of beauty inside, where the girl's character was almost sick because the person she loved kept changing and it was hard for her at some point to relate to that person, it seemed like it was only her who was committed to that relationship. At least that's what I got. Same way, here, as much as so bong loves nam shin III, he would never be able to reciprocate in the same way, tbh. Also as much as I hated human shin for manually controlling nam shin III, but this also raises the question that in hands of evil people even good robots like nam shin can be treated as puppets. This also kind of proves that the relationship between humans and robots won't work, in the long run, romantically.
So this reason I was okay with the story so far, it works as long as we see it as a fantasy drama. But in a realistic context, it falls short of the extent it's trying to take us to. It is even hard to keep loving a human, so in case of a robot it would be a harder trial, that's what I feel. But lol I guess I am taking this drama too seriously which I should not haha. Like I said it works perfectly if we see it as a fantasy drama. But yeah, the drama does raise a lot of questions, like it did to me, so in that regard, it is indeed a great show, excluding its limitations. |
| Cytat: | I disagree on the feelings issue: I think NS 3 clearly can feel things. Why else does he imagine someone when he's all alone, imagine touching them, and end up touching the gift (the heart) they gave him? Even if it's not romantic love (and I think it is pretty close) it's something. Why ask to go home, earlier in the show, and mind about being honest with people, and having someone see you for yourself? Those are all feelings. And he can't be treated like a puppet--he overrode the attempt to manipulate him, while human NS is still letting himself be manipulated by JG. Of course, it's complicated--having a manual mode is an alarming thing for NS3 and others, NS3 and others have doubts about what he is feeling or can feel. I do like that the show (whose very title is a question) is getting us all to discuss these questions.
I think a lot of stories are about loving someone even when it's really hard and there are a lot of obstacles in the way. I want that kind of love for NS 3, and for NS as well (uh, not from So Bong, just love generally). |
| Cytat: | Ah thank you this. I have the same thoughts. Nam Shin has done lots of horrible things, but he's more interesting and much more multidimensional to me than the robot. I think I wouldn't have cared for him if he were just the second lead human or the villain (both without a robot version) in a robot romance story. But in my experience of watching or reading robot stories, this is my first time to see a robot clone be the lead while the original human is not. As said in the next episode, that robot clone has some of the characteristics of the original human too. It's a great conflict to have the original human undergo an identity crisis over the existence of his robot clone (in addition to the conflict from his past trauma). But now, he's turned into the villain, which just...makes me uncomfortable. It's hard to watch the robot be all good (who for me, has been programmed to be good) and the original human (who had no choice in the creation of his robot version) be completely bad. I get that the show is trying to say that someone who is not human can be considered human and be even more human than the actual human. But that just doesn't sit well with me especially since this is scifi and not fantasy. I don't like the thought of a machine, though highly intelligent and more compassionate and kind, being considered better and valued more than actual breathing humans with blood, flesh, and bones.
I desperately want Nam Shin's redemption if only to show that superior machines haven't replaced humans. But I'm afraid 2 episodes won't be enough. I'm sorry for rambling. I think I'm just not ready with the thought of having AI overlords lol. |
| Cytat: | As much adorable as Nam Shin III is, he is in fact programmed to be this way. This also reminds me why I wasn't amused by the fact that google's Alpha Go defeated world's top go player. Up till now I watched this show just for pure entertainment and refused to confront these questions, [although they kept coming in the back of my mind], but a robot, at the end, is still a creation of human, without soul and mind, so despite their advancement and success at emoting akin to humans, it would still not be able to beat humans at least in terms of anything metaphysical. It would never have a soul. So I do love nam shin III and have clapped for him for his integrity, for buying a robot toy for the cousin kid, [although at these points the question comes to mind whether humans would ever be able to create something which would have compassion, so that's why this show works as a fantasy only], for hugging people whenever they needed comfort. But when the show ventured on a romantic relationship between so bong and nam shin, it just fell flat to me. I couldn't see how so bong can be in this relationship successfully.
Like you said, I don't like the idea of superior machines replacing humans haha. But even apart from that I wish the writer gives us shin's redemption...because it 'is' programmed in humans that they can outdo themselves and come out a better person despite the hard times they have to go through. That could be some positivity that would be inspirational for humans like us as well lol. |
Co do duszy - trzeba jeszcze założyć, że się w nią wierzy. A emocje? Czym właściwie są? Ich siedzibą jest mózg, o ile mi wiadomo Czy w sztucznym mózgu nie może się wykształcić coś przypominającego emocje - minus wpływ hormonów, które wpływają na ludzki mózg? A może może działaś jakiś "wirtualny" odpowiednik hormonów? Tak sobie dywaguję, nie przejmujcie się
Trzykrotka - Pią 03 Sie, 2018 13:23
| Aragonte napisał/a: | | A tak poza tym to muszę mieć coś nie tak z wzrokiem, bo nie zauważyłam, że jedna aktorka gra dwie różne postaci Obie mnie zresztą irytują |
Nie zauważyłaś? Fakt, obie jej postaci są irytujące. Nie znoszę chwil, w których pojawia się babcia z gumą do żucia. Mamusi na razie było niewiele, więc nie zdążyłam się nią zmęczyć, póki co.
Aragonte - Pią 03 Sie, 2018 13:33
| Trzykrotka napisał/a: | | Aragonte napisał/a: | | A tak poza tym to muszę mieć coś nie tak z wzrokiem, bo nie zauważyłam, że jedna aktorka gra dwie różne postaci Obie mnie zresztą irytują |
Nie zauważyłaś? Fakt, obie jej postaci są irytujące. Nie znoszę chwil, w których pojawia się babcia z gumą do żucia. Mamusi na razie było niewiele, więc nie zdążyłam się nią zmęczyć, póki co. |
Nie zauważyłam - wydawały mi się podobne, owszem ale babcię na pewnym etapie zaczęłam przewijać
Mamusia cię wkurzy jeszcze - zwłaszcza jak zacznie terroryzować całą rodzinę i wygadywać najpierw na gangstera, a potem na Poonga 
Trzykrotka - Pią 03 Sie, 2018 13:33
| Aragonte napisał/a: | | Co do duszy - trzeba jeszcze założyć, że się w nią wierzy. |
Ja w nią wierzę, ale koncepcji duszy jest wiele. Tylko jedna z nich to ta boska cząstka przynależna każdemu człowiekowi indywidualnie, która ulatnia się z ciała po śmierci (nawet ją zważono, ile to było? ) i jest sądzona za czyny człowieka. Są i inne koncepcje, jest dusza hinduistyczna, która wędruje od stworzenia do stworzenia w procesie reinkarnacji. Przynależy się istotom żywym. Na ile żywy jest robot? Nie jest żywy o tyle, że trzeba go zbudować i nie podlega procesom starzenia się, ale kto wie, może i rozwinięta, ewoluująca postać AI, dokonująca własnych wyborów itd., może ostatecznie doczekać się duszy? So Bong wyraźnie tak właśnie postrzega Namshinka - jako "kogoś," nie "coś."
| Aragonte napisał/a: | | A emocje? Czym właściwie są? Ich siedzibą jest mózg, o ile mi wiadomo Czy w sztucznym mózgu nie może się wykształcić coś przypominającego emocje - minus wpływ hormonów, które wpływają na ludzki mózg? A może może działa jakiś "wirtualny" odpowiednik hormonów? |
No więc właśnie, jak wyżej.
Aragonte - Pią 03 Sie, 2018 14:40
| Trzykrotka napisał/a: | | Ja w nią wierzę, ale koncepcji duszy jest wiele. Tylko jedna z nich to ta boska cząstka przynależna każdemu człowiekowi indywidualnie, która ulatnia się z ciała po śmierci (nawet ją zważono, ile to było? ) |
Podobno 21 gramów
Alicja - Pią 03 Sie, 2018 17:48
Ogórki w słoikach,zalewa gotuje się, chłopcy grają w piłkę, urwałam trochę czasu.
To są oświadczyny! Jeśli mężczyzna oświadcza się gdy kobieta drze się na niego i ona pomimo tego właśnie, w takiej chwili mu się podoba, tak na resztę życia, to mogą brać ślub. Potem w kłótniach małżeńskich nie będzie zdziwienia  A nie sztuczności, kwiaty, pierścionki, garnitury i padanie na kolana. Zresztą potem wstawanie z kolan źle mi się kojarzy. 
| Aragonte napisał/a: | | Nooo, kissu w Jealousy Incarnate (jeśli to je masz na myśli) było wyjątkowe, pamiętam |
Myślicie o tym pocałunku w szpitalnej przebieralni? Jeśli tak, to przyznam,że przewijałam go sobie chyba 3 razy  No, miałam ochotę iść obudzić mojego męża i mu pokazać jaka piękna scena ( nie żebym narzekała tylko lubię się z nim dzielić fajnymi rzeczami. North and South też ze mną oglądał). Potem jednak przypomniałam sobie,że środek nocy, środek tygodnia, mąż weźmie to zbyt dosłownie i jeszcze bardziej będę niewyspana I dałam mu pospać
Aragonte - Pią 03 Sie, 2018 18:05
| Alicja napisał/a: | | Myślicie o tym pocałunku w szpitalnej przebieralni? Jeśli tak, to przyznam,że przewijałam go sobie chyba 3 razy |
Ekhm, nie pamiętam, ile razy ja go oglądałam Na pewno więcej niż trzy
| Alicja napisał/a: | | No, miałam ochotę iść obudzić mojego męża i mu pokazać jaka piękna scena ( nie żebym narzekała tylko lubię się z nim dzielić fajnymi rzeczami. North and South też ze mną oglądał). Potem jednak przypomniałam sobie,że środek nocy, środek tygodnia, mąż weźmie to zbyt dosłownie i jeszcze bardziej będę niewyspana I dałam mu pospać |
Pokaż mężowi jakoś koło weekendu Sama powiedziałaś, że fajnymi rzeczami warto się dzielić
To kissu z JI naprawdę daje do myślenia
Jealousy Incarnate nie jest idealne, o nie, ale pamiętam, że jako całość dostarczyło mi mnóstwo radości 
Alicja - Pią 03 Sie, 2018 20:11
| Aragonte napisał/a: | | Jealousy Incarnate nie jest idealne, o nie, ale pamiętam, że jako całość dostarczyło mi mnóstwo radości |
Oczywiście, że nie idealne, ale bliskie tego Dla mnie jedna z najlepszych. Zostały mi tylko 2 odcinki i smutno mi na myśl, że to co dobre powoli się kończy. Jestem po publicznym wyznaniu reportera o raku 
Malusieńkie sprostowanie: pokażę mu to nawet w środku tygodnia, ale gdy będę wyspana bo od początku tej dramy nie dosypiam.   Domyślasz się jak to wygląda: jeszcze tylko jeden mały odcineczek, a potem ziuuuu obejrzałaś 3 odcinki i jest 3 w nocy.
Trzykrotka - Pią 03 Sie, 2018 21:35
| Alicja napisał/a: | | Domyślasz się jak to wygląda: jeszcze tylko jeden mały odcineczek, a potem ziuuuu obejrzałaś 3 odcinki i jest 3 w nocy. |
Tjaaa  A na drugim końcu tego doświadczenia jest oglądanie dramy trwającej, kiedy to pokazują ci po odcinki w tygodniu, potem napisów nie ma, a ty masz ochotę kogoś pogryźć, żeby już, no bo przecież ostatnio tak zakończyli, że wszystko się może zdarzyć....
Aj, co to był za pocałunek  Alicjo, zwracaj uwagę na tego pana, on tak ma. Zawsze w dramie zaśpiewa i zacałuje tak, że buty spadają. Oh My Ghost też sroce spod ogona nie wypadło pod tym względem. Pamiętacie jeszcze, jak oni sos pomidorowy tam robili 
Aragonte - Pią 03 Sie, 2018 21:59
| Trzykrotka napisał/a: | | Oh My Ghost też sroce spod ogona nie wypadło pod tym względem. Pamiętacie jeszcze, jak oni sos pomidorowy tam robili |
Pamiętacie
https://www.youtube.com/watch?v=YJyhCC_xkok
Wszystko odbyło się w fantazji Duszycy, ale baaardzo sugestywnie
Ja wolę jednak ten z ósmego odcinka, który był już rzeczywisty 
https://www.youtube.com/watch?v=BO9mJna8lM0
BTW przeurocza jest ta aktorka
A Jo Jung Seoka oczywiście dalej baaardzo lubię
| Trzykrotka napisał/a: | | Tjaaa A na drugim końcu tego doświadczenia jest oglądanie dramy trwającej, kiedy to pokazują ci po odcinki w tygodniu, potem napisów nie ma, a ty masz ochotę kogoś pogryźć, żeby już, no bo przecież ostatnio tak zakończyli, że wszystko się może zdarzyć.... |
Jak ostatnio w Robotinku chociażby...  którego końcówki nadal się obawiam, serio serio  
A bywa, że napisy pojawiają się z opóźnieniem i nic na to nie można poradzic
Ratuję się czytaniem recapów, żeby chociaż wiedziec, czego się spodziewac.
| Alicja napisał/a: | | Oczywiście, że nie idealne, ale bliskie tego Dla mnie jedna z najlepszych. |
W swoim gatunku - jak najbardziej, zgadzam się 
A oglądałaś jakieś seguki? Nie pamiętam, czy jakiś wymieniałaś. Też bywają dobre, tylko konwencja jest oczywiście inna.
Po kolacji znowu włączyłam sobie fragmenty Greasy Melo - tylko najedzona mogę to oglądac
Ale zaraz wracam do Chiefa Kima - tęsknię trochę i za naszym kreatywnym księgowym, i wrednym ex-prokiuratorem
Edit: kawałek OST z Robotinka "Milagro" - pani śpiewa po hiszpańsku, ładny głos (inna jej piosenka z tego soundtracku też mi się podoba):
https://www.youtube.com/watch?v=Tu6N492O80w
Aragonte - Sob 04 Sie, 2018 01:28
Link do recapu nowych Robotinków:
http://www.dramabeans.com...episodes-31-32/
Jest tam dłuuuuuuuuuugi komentarz niejakiej MaryBee, którego końcówka sprawiła, że się szeroko uśmiechnęłam Maybe I dream, as androids may dream of electric sheep.
No przecież
|
|
|
