Zatem co mnie najbardziej bolało.
Jeżeli chodzi o wątek Ciri i Geralta - jako że wcześniej się nie poznali, to są sobie obcy i nie ma między nimi żadnej relacji. Gdy padają kwestie "jestem twoim przeznaczeniem?" - "jesteś czymś więcej", to są to absolutnie puste słowa. No ale to konsekwencja poprowadzenia fabuły w pierwszym sezonie.
W Kaer Morhen - w książce wiedźmini zaopiekowali się Ciri i uczyli ją walczyć, bo tylko tego potrafili ją nauczyć. Dla mnie to było w jakimś stopniu rozczulające, jak niewielka grupa mężczyzn mięknie przy małej dziewczynce. Tutaj wiedźmini się z niej nabijają, że jest "księżniczką" i nigdy nie nauczy się walczyć, a Vesemir chce wykorzystać jej krew do tworzenia wiedźmińskich mutagenów, a nawet w pewnym momencie zabić .
Triss, która ogólnie jest słaba (aktorka się stara, ale jest po prostu nijaka), jak odkrywa moce Ciri, to zaczyna się jej bać. Nie ma między nimi więzi. Generalnie nigdzie nie widzę żadnej więzi, Ciri cały czas zdaje się buntować przeciwko Geraltowi, Geralt cały czas wydaje się wkurzony, że musi się Ciri opiekować.
Wątek Yennefer - tak jak pisałam, Yen i ogólnie wszystkie czarodziejki są słabe. To nie są te pewne siebie, wręcz aroganckie kobiety z książek, to są rozmemłane kobietki czekające na ratunek. Yennefer spotyka się z Ciri nie dlatego, żeby jej czegoś nauczyć - jej wątek został zmieniony tak, że podczas Sodden traci moc, a żeby ją odzyskać zawiera pakt z demonem, który chce dopaść Ciri, więc oszukuje Geralta i de facto porywa Ciri.
Wątek czarodziejski - to już zarysowało się w pierwszym sezonie, że czarodzieje to bractwo, które stacjonuje sobie w Aretuzie i tworzy czarodziejów-szpiegów, których wrzuca na dwory królewskie, żeby zbierali informację dla bractwa. W książkach to było jednak trochę bardziej złożone, czarodzieje się znali, ale każdy miał swoje intrygi, powiązania i interesy. Nie podoba mi się Fringilla i to, że zrobili z niej fanatyczkę. Tak samo z Cahirem - nie jest już chłopakiem z wysokiego rodu, którego wysłali na ważną misję, ale generałem i człowiekiem fanatycznie oddanym Emhyrowi.
Kolejna kwestia - elfy. Nie wojownicy, Scoia'tael, ale biedni uchodźcy. Nilfgaardczycy muszą uczyć ich, jak się walczy. Francesca nie jest potężną, znaną wszystkim elfią czarodziejką, ale jest przedstawiona jako królowa elfów, o której Yennefer i Fringilla nawet nie słyszały. Tak jak inne czarodziejki - jest słaba i tylko czeka, aż ktoś pomoże jej uratować jej lud - choć pokazano, że dysponuje ogromną mocą. W ogóle wątek rasistowski jest moim zdaniem zbyt rozdmuchany, wszyscy aż przesadnie nienawidzą elfów, brakuje zbalansowania.

I dlatego serial leży w porównaniu z książką - za dużo pozmieniali, i w fabule, i w bohaterach, i konstrukcji świata, bez żadnego ładu i składu, bez żadnej logiki. Po prostu wzięli pomysł Sapkowskiego i zrobili sobie słabe fanfiction.