Agn - Pon 18 Wrz, 2006 17:26
Na klęczkach błagam, byś mi opowiedziała o tej książce! Gunia - Pon 18 Wrz, 2006 17:48
Skądś to znam... Caroline - Pon 18 Wrz, 2006 22:45
Eeee, to znaczy chcesz, żebym Ci powiedziała ile ma stron 
A poważnie, współcześnie pisana powieść w stylu wiktoriańskim, przy czym autor nie ukrywa, że jest współczesnym pisarzem i tylko gra konwencjami powieści XIXwiecznych Inteligentna, wciągająca, dowcipna, z odrobiną namysłu nad wiktoriańską obyczajowością, no i to zakończenie... 
Polecam 
Jest jeszcze film z Meryl Streep i Jeremym Ironsem, świetny, ale moim zdaniem książka lepsza. Fabuły nie będę opowiadać, chyba że bardzo chcesz 
ANGELO - Wto 19 Wrz, 2006 00:13 Wiecie, że w ten sposób psujecie sobie przyjemność czytania? Właśnie o to chodzi, żeby do Wiem ale to chyba slaba wola no nie moge sie opanowac jak np jestem na 100 stronie i prawie zasypiam z nudy a przedemna jakies 200stron to tak najpiew zerkne na 150 potem dalej i dalej i ostatecznie podejmuje decyzje czy dalej czytac bo bedzie ciekawie czy normalnie skonczyc. A jesli jest ksiazka ktora mnie zachwyci od poczatku to nie mam czasu zerkac i czytam od dechy do dechy
Agn - Wto 19 Wrz, 2006 08:21 Jak książka jest nudna, to po prostu ją odkładam. Caroline, powiedz mi po krótce, co i jak (nie zdradzając zakończenia) i, tak, rzeknij czy to długie czy krótkie.
kami - Wto 19 Wrz, 2006 19:43 Ten piekny oto wachlarz to aktualnie moje największe marzenie i pragnienie (dostepne na allegro za bagatela... 350 zł) :mad:
To 7-mio tomowa seria "Katarzyna" autorstwa Juliette Benzoni, która jak na razie nie jest dla mnie uchwytna w całości. Przeczytałam niedawno 3 pierwsze tomy, a kolejnych 4 poszukuję dalej. Na kilkanaście bibliotek w Kielcach całość jest tylko w jednej- ale jakiś zapalony czytelnik trzyma te 7 książek do 3 miesięcy :mad: . Książka jest niesamowita, wciągajaca, dobra na letnie dni i jesienno-zimowe wieczory. Każdy tom po prostu chłonęłam (nie śmiejcie się ale robiłam nawet notatki, żeby nic mi nie umknęło, tym bardziej że mogłam te 3 książki trzymać tylko tydzień...). Gorąco polecam :smile: Maryann - Wto 19 Wrz, 2006 19:55
Nie wiem, czy to nałóg, ale ja też to mam. Po prostu nie umiem się skupić na czytaniu, jak najpierw nie zrobię sobie szybkiej "przebieżki" - tyle, żeby wiedziała z grubsza, o co w książce chodzi. A jak jż wiem, to mogę spokojnie smakować wszyskie detale...
Caroline - Wto 19 Wrz, 2006 20:53
Yyyyy, średnio długie. Główny bohater - młody mężczyzna, dżentelmen, klasyczny wytwór swojej epoki poznaje tajemniczą kobietę, tytułową Kochanicę Francuzę, nazywaną tak z powodu krążącej o niej historii o romansie z francuskim oficerem. Główny bohater oczywiście się w niej zakochuje, jego życie staje na głowie, nawiązują romans, problem w tym, że Sara (Kochanica Francuza) nie jest typową wiktoriańską kobietą, czego sam główny bohater nie do końca potrafi zrozumieć. Nie o fabułę jednak chodzi, ale o styl, konwencję, odwołania, zabawę z czytelnikiem.
Agn - Wto 19 Wrz, 2006 21:11 Przyjęłam do wiadomości.
Kami, słyszałam o tej serii, jako małoletni brzdąc zdaje się, że oglądałam serial na podstawie tejże powieści (nie pamiętam z niego kompletnie NIC!). Maryann - Wto 19 Wrz, 2006 21:16
Ile ?!  Bardzo lubię i książkę i serial, ale ta cena to gruba przesada. Zwłaszcza za broszurowe wydanie...
Agn - Wto 19 Wrz, 2006 21:19 Być może nabrała wartości jako "biały kruk". 
Kami, poszperaj w antykwariatach, może coś się znajdzie. Anonymous - Wto 19 Wrz, 2006 21:20 Dziewczyny, a może zrobimy ebooki? Ja wprawdzie nie mam dostępu do książki, ale o ile któraś mogłaby mi wykserowac 2-3 rozdziały mogłabym je wklepać. Trzykrotka - Nie 24 Wrz, 2006 01:54 Mam kolejną książkę pachnącą pysznymi przypawami i aż wibrującą od samków i skrywanych namiętności. Mam od Miłosza i może już o niej było, ale musze po prostu zarekomendować Przepiórki w płatkach róży pani Laury Esquivel. Filmu nie widziałam i pozostaje tego tylko żałować, a książkę czyta się świetnie. Tym razem jesteśmy w kuchni meksykańskiej, w której Tita gotuje coraz to wspanialsze potrawy, by przez nie okazać miłość ukochanemu Pedro. Inaczej nie może, bo Pedro nie mogąc mieć Tity ożenił się z jej siostrą, więc dla niej gotowanie, dla niego zjadanie i chwalenie są formą zastępczą namiętności. Warto przeczytać - język jest piękny, przepisów dostatek (tylko o składniki może być trudno, ale wiem gdzie można kupić przepiórki :grin: ), historia niezwykła. Admete - Nie 24 Wrz, 2006 13:11 A ja film widziałam, natomiast książki nie czytałam. Może pozyczysz Trzykrotko? Aragonte - Nie 24 Wrz, 2006 17:48
Ja też polecam gorąco "Kochanicę Francuza" :grin: Zabawa z czytelnikiem przednia, sporo o wiktorianizmie jako takim (ale z róznych punktów widzenia ), wiele celnych spostrzeżeń, świetne postaci, mniam
Komuś pożyczyłam i nie wróciła, chyba będę musiała ją znowu kupić 
Diana - Nie 24 Wrz, 2006 19:20 A ja chciałam zachęcić do przeczytania powieści Lisy See "Kwiat Śniegu i sekretny wachlarz". To opowieść o kobitach z Chin, ich życiu codziennym, m. in. o bolesnym zabiegu krępowania stóp, by były one malutkie i w kształcie pączka lotosu. Naprawdę wciąga i nieco przybliża ten daleki świat, tak różny od naszego! MiMi - Nie 24 Wrz, 2006 19:26 Ja ostatnio zaczytuje się w powieściach sensacyjnych. Przeczytałam trylogię(?) o Bournie Roberta Ludluma. Tak się zaczytałam, że mama zabroniła mi książek czytać przez jakiś czas... Ale teraz już mogę i gdyby nie szkoła, to pewnie czytałabym kolejne powieści Ludluma, bo mamy ich sporo, ale nie mam czasu, niestety... Trzykrotka - Nie 24 Wrz, 2006 19:28 Czytałam Kwiat Śniegu.... - świetna ksiązka, choć opis krępowania stóp i całego procesu, który po nim następuje, jest trudny do zniesienia. Admete, uśmiechaj się ładnie do Miłosza, Przepiórki do niej należą :grin: Diana - Nie 24 Wrz, 2006 19:33 Trzykrotko, masz rację! Aż mi się mdło robiło, jak czytałam. Czy jeszcze teraz u nich się to praktykuje? Chyba nie?  :
Harry_the_Cat - Nie 24 Wrz, 2006 19:36 Pisałam o "Kwiecie..." jakies 2 miesiące temu. Trzykrotka - Nie 24 Wrz, 2006 19:42 Już się na szczęście nie praktykuje, o ile wiem Mao zabronił. Chyba kobiety, które ledwo chodzily nie mogły być użyteczne w nowym lepszym świecie. Ale slyszałam, że nadal czerwone pantofelki występują w Chinach jako hmmmmmm - substytut koronkowej bielizny. Chińczycy uważają je za bardzo ekscytujące. Diana - Nie 24 Wrz, 2006 19:47 No właśnie, dotykanie stópek przez pana młodego było bardziej podniecające dla głównej bohaterki niż całe późniejsze "działania" nocy poślubnej. Nieźle! Annette - Nie 24 Wrz, 2006 20:45
Podczas czytania książki, były chwile, kiedy musiałam wstać i pochodzić trochę, żeby poczuć, że z miomi stopami wszystko w porządku. ??:
Aragonte - Nie 24 Wrz, 2006 23:45
Hmm, a moje "Przepiórki" zostały u rodziców. Trzeba będzie odebrac, bardzo sssmaczna lektura
Karenina - Pon 25 Wrz, 2006 15:18 Ja również czytałam tę książkę. Wiedziona ciekawością zajrzałam do internetu w poszukiwaniu zdjęć skrępowanych stóp. To, co zobaczyłam, wstrząsnęło mną. Jeśli jesteście bardzo wrażliwe, nie zaglądajcie tam. Strona jest w języku angielskim, jednak dość wyczerpująco opisany jest proces krępowania i historia związana z tą tradycją. http://www.ccds.charlotte...ns/hutchins.htm |
||||||||||||||||||||||||||||
