Caroline - Czw 22 Cze, 2006 20:58 Monetowi broda by się zatrzęsła ze wzruszenia, gdyby wiedział, co powstaje dzięki jego obrazom. Dziewczyny uwielbiam Was! 
Kaziuta - Czw 22 Cze, 2006 21:07 A ja polecę Van Goghiem 
Maleńkie kawiarniane stoliczki Na bruku paryskiej uliczki. Ktoś w oddali zaczął głośno się śmiać. Ciii... bo Paryż właśnie kładzie się spać. Aga85 - Czw 22 Cze, 2006 21:47 Dziewczynki, wasze talenta mnie powalają. Padam do stópek
Gosia - Czw 22 Cze, 2006 22:27 Ali, wiesz, tu jest taki adresik, ktory moze byc przydatny, to taka wyszukiwareczka obrazkow, juz wczesniej ten adres zreszta podawalam 
http://www.expo-monet.com/1_2.cfm Panna_Marta - Czw 22 Cze, 2006 22:49 
Czasami wystarczy wpatrzeć się w obłoki na błękitnym niebie, aby usłyszeć głos swego serca, zrozumieć samą siebie. A po chwili ujrzeć swe odbicie w delikatnej wodzie i dosięgnąć wzrokiem oddalające się łodzie... Gitka - Pią 23 Cze, 2006 10:50 Powtarzam się ale jest to teraz mój ulubiony temat na Naszego Forum. Uwielbiam Was czytać i oglądać wklejone obrazy. Tak się cieszę, że Alison wróciła i "fabryczka" znów ruszyła. Dziewczyny wspaniale, po prostu. Caitriona - Pią 23 Cze, 2006 13:13 Padam na twarz przed Waszymi talentami!!
Wszystkie jesteście niesamowite. Alison - Pią 23 Cze, 2006 17:21
Tak, tak dziękuję już sobie zamówiłam świeżą partię jak Zuzanna kasztany z placu Pigalle
Alison - Pią 23 Cze, 2006 17:28 Stanęłam wraz z Monetem na brzegu Sekwany Woda gładka jak lustro, żadnej fali, piany... W oddali szpaler topoli szare niebo rozrywa. Taki tu spokój, nie tylko wzrok, ale i dusza odpoczywa... 
GosiaJ - Pią 23 Cze, 2006 19:22 Wy tu już romantycznie, a ja dopiero nadrabiam zaległości i padłam po przeczytaniu tego o "bzykaniu"  Ach, ci impresjoniści! 
Gosia - Pią 23 Cze, 2006 20:44 Musze bzykanie jest bardzo romantyczne 
GosiaJ - Pią 23 Cze, 2006 20:50
No a jakże! Podziwiam ich spostrzegawczość i to, że potrafili znaleźć tyle uroku w... muszym bzykaniu
Panna_Marta - Pią 23 Cze, 2006 21:17 
Poprzez gałęzie cisów przenikają słoneczne promienie, rzucając na kwiaty czarodziejskie lśnienie. A one swe korony radośnie obracają, by światło na ich płatkach swą muzykę grało. 
Zmierzają ku obranej drodze, tajemnicą owiane, z wiatrem w białych żaglach, statki na Sekwanie. A woda łagodnie prowadzi, unosi je nad sobą, by zaznajomiły się z Panną Przygodą. Panna_Marta - Pią 23 Cze, 2006 23:36 Wybaczcie, iż post pod postem, ale wena jest dziś dla mnie wyjątkowo łaskawa (to chyba przez te wakacje :grin: ).
Do obrazu Moneta z cierpliwością pozują, jego spowija szlachetna czerń, ona cała w bieli. Lecz któż by przypuszczał, że parą modeli Jest Frederic Bazille i Camille. Alison - Nie 25 Cze, 2006 16:18 Cichutką nocą, nie do wiary! Zakwitły białe nenufary... Gwiazdy zazdrosne mają miny: - Czy to dziś czyjeś urodziny, że tak świecicie tu po nocy? A nenufary jakby z procy Strzeliły gwiazdom prosto w uszy: - A co? Wam tylko w nocnej głuszy Wolno zaświecić bez poruty? Dziś Urodziny są Kaziuty! Dziś MY tu świecić zamierzamy Wraz z życzeniami od P. Mamy. Niech nam Kaziutka żyje zdrowo Niech wiersze pisze wystrzałowo Niech wierzy, jeśli jej starcza wiary Że tylko dla Niej te nenufary.... 
Kaziuta - Nie 25 Cze, 2006 21:04 Alisonku i jak Cię nie kochać ? Dziękuję Ci pięknie, że poświęciłaś dla mnie tyle wersów. Jesteś wspaniała. Jeszcze raz dzięki. 
A wiary dzieki Wam mam bezmiar wielki. Gosia - Nie 25 Cze, 2006 21:23 
Na dworcu Saint Lazare w obłoku wodnej pary jakby to był snieg, pociąg zatrzymał swój bieg. Z przedziału wyszła kobieta na którą dżentelman czekał. Czule sie przywitali i tak przez chwilę tam stali, z każdym swoim oddechem patrząc na siebie z uśmiechem. I poszli pod ręke przez peron za nimi unosił się welon pary co dworzec wypełniał ich sen o szczęściu się spełniał. Męzczyzna podał jej kwiat więc nie był to pewnie jej brat Lecz czy to kochanka czy żona wyobraznia Ci powie szalona, bo takich obrazków bez liku znajdziesz mój czytelniku w prozie ówczesnych lat. Kaziuta - Nie 25 Cze, 2006 22:11 
Higiena - rzecz ważna niesłychanie Wiedziały już o tym XIX-to wieczne panie, A nam współczesnym nie stroniącym od wody Żal, że zmieniły się kanony kobiecej urody. Że teraz w modzie chude patyczaki, Bez krągłości, jak na ubrania wieszaki. Bez biustu, bioder i innych krągłości, które świadczyły zawsze o naszej kobiecości. Więc my kobietki, co mamy czym oddychać, Możemy na razie tylko cicho wzdychać I liczyć w ducha cichości, Że chłop nie pies i nie rzuci się na kości. Gosia - Nie 25 Cze, 2006 22:14
Wyglada jak z obrazu Renoira, bo on chyba gustowal w okraglosciach.... czyli nie rzucal sie na kosci
Kaziuta - Nie 25 Cze, 2006 22:16 Dokładnie Gosi. To Renoir. Szkoda, że w naszych czasach tak mało Renoirów. :sad: Alison - Nie 25 Cze, 2006 23:03 Bo dzisiaj bida we wszystkim, nawet malarze na farbach oszczędzają, a na namalowanie takiego siedziska to by pewnie ze 4 tubki poszły
Gosia - Nie 25 Cze, 2006 23:09 No wiesz! Za grosz poezyji w Twoim poscie Alison. Jakie znowu siedziska? 
A Renoir choc niebogaty, na tubki jak widac nie żalowal
Alison - Nie 25 Cze, 2006 23:34 A co to mam o ekonomii wierszem gadać? Takie duże kobiety to potrzebuja prawdziwego mężczyzny konesera, a nie takiego leniwego bubka jak 99% współczesnych panów. Chudzinke taki jednym ramieniem od niechcenia obejmie, a tu ile sie nastarać musi... Chuda kobietka jest jak plakietka Mieści się cała w jednej łapie I byle kto już jej nie złapie. A taka wieksza kobiałeczka Potrzebowalaby miasteczka Panów co by się ramię w ramię postawili I wespół w zespół przytulili
Ten ogrom ciałka kochanego Ogromnie pysznie karmionego
Gosia - Nie 25 Cze, 2006 23:37 To chyba jakies monstrum by bylo
Ja wiem ze kochanego ciala nigdy za malo, ale miasteczko panow do objecia jednej kobiety ? 
Alison - Pon 26 Cze, 2006 00:46
Aj nie czepiaj się, miasteczka są różne - male i duże... A poza tym tak mi sie tylko napisało, ciągle mam to ogromne zakończenie pleców przed oczami
|
||||||||||||
