Poza tym… oczywiście JunKi to chodząca brzydota. A jeśli nie brzydota, to ma kompleksy jak na Azjatę przystało… Bo ma grube uda – sam tak stwierdził, dawno temu, więc mam nadzieję, że już wyzbył się tego kompleksu, bo kiedy się o tym dowiedziałam, to mało własną śliną się nie zakrztusiłam. Skoro on ma grube uda, to myślę, iż ja w ogóle w lustro patrzeć nie powinnam. Ale! Ale ważniejsze od ud są oczy. Małe, bardzo skośne, rzekomo utrudniające wyrażanie emocji podczas gry. No cóż… fakt faktem, czytałam, że w Azji popularne są operacje oczu (ach te podwójne powieki ), a że popularne, to i często wykonywane, szczególnie wśród gwiazdek… I że z typowymi skośnymi oczami to ciężko, a tak przynajmniej sam JunKi twierdzi. xD Chociaż może twierdził? Bo odkąd odniósł sukces, to swoje oczy uważa za zaletę… i traf tu za takim. Tak czy siak, chwała mu, że jego jedyna operacja oczu to operacja korygująca wzrok, nie sam wygląd oczu. Cóż, ja to tam nie wiem, ale ostatnio stwierdziłam, że on ma właśnie bardzo ładne, kocie oczy… Także mam ogromną nadzieję, że JunKi już dawno tego typu kompleksów nie ma. Innych też nie, oczywiście, mam nadzieję…

A teraz kwestia, myślę, że kwestia dość delikatna i kłótliwa… A mianowicie uroda JunKiego. Na dobrą sprawę nie chodzi TYLKO o jego urodę, ale ten pan uznawany jest za tzw. „flower boy”. Czyli pięknego chłopca… z koreańskiego to będzie kkotminam: kkot – kwiat, minam – przystojny. Czyli po prostu piękny mężczyzna. Hmm… przyglądając się zdjęciom JunKiego z filmu The King and the Clown, gdzie JunKi jest… po prostu piękny, faktycznie można tak uznać. Długie włosy, tajemnicze spojrzenie, delikatna cera, rysy… W porządku. Ale ja, jako fanka, nie uznałabym tego za fakt, iż on naprawdę jest PIĘKNY. Nie jest piękny, był piękny w filmie… Nie rozumiem tych rankingów na najpiękniejszego mężczyznę (tzn. rozumiem, ale miejsca JunKiego nie rozumiem, ale na to musiałaby być osobna notka). Wiadomo, że patrzę na to nieobiektywnie, ale wydaje mi się, że osoby oglądające film The King and the Clown (którego ja osobiście jeszcze nie widziałam) są nieobiektywne tym bardziej, że kierują się wyłącznie jedną rolą. Bo dla równowagi, weźmy na tapetę dramę Time between Dog and Wolf… No facet jak się patrzy – bije się, strzela, ucieka, romansuje, no ach i och. I ja nie widzę u niego cech, które łapią się pod kategorię kkotminam. Ani w Hero nie jest piękny, ani w Time between Dog and Wolf, ani w Arang, ani w Virgin Snow. Odnoszę wrażenie, że ludzie przypięli mu łatkę po tym, jak Król i Klaun odniósł sukces… przy czym chyba (a raczej na pewno) sam JunKi cierpiał, bo w rzeczywistości jest 100% facetem (nie wiem, jak mam traktować te słowa, bo sam o sobie miał to powiedzieć xD), a przynajmniej tak się twierdzi. No ja go tam osobiście nie znam (a żałuję), ale mi również wydaje się facetem, i nikt mi tego udowadniać nie musi. Ja się na niego patrzę w Time between Dog and Wolf to myśli skupić na dramie nie mogę, bo mi tu męski JunKi przed oczami lata.

Poza tym… a propos męskości JunKiego, to każda szanująca się fanka/fangirl na pewno widziała „JStyle”. I na pewno słuchała… ja aż sobie musiałam zrobić przerwę i sobie przypomnieć… Zdecydowanie, 100% męskości w wyznaniu „Będziesz na mnie dziś tańczyć” (nie jedna by POTAŃCZYŁA…) albo „Wpuść mnie”… Ekhmm, mmm, ano… Chyba aż wątek zgubiłam, bo się zamyśliłam… Ehh, tak, no w każdym bądź razie, piękny to on dla mnie nie jest, jest raczej uosobieniem seksu, no ale uznajmy, że nikt tego nie czytał.