Szafran - Nie 21 Cze, 2020 14:18 I po "Akhnaten" Glassa. Obejrzałam całość. Przyjemne wizualnie, muzyka zaś harmonijna, nie powiem jednak, by mi się podobało. A wręcz wrażenia mam mocno negatywne. Widzę sens tego spektaklu jako rodzaju pomostu, który może ludzi niekoniecznie bywających w operze takimi wizytami zaciekawić. Na scenie barwnie, jest atrakcyjnie estetycznie, chwilami hipnotycznie. I bardzo lekkostrawnie. Muzyka, której towarzyszą sceniczne obrazy. Długie partie czysto instrumentalne. Czasem zabrzmi donośnie chór, czasem są soliści. Po co się kłopotać z pisaniem tekstów, skoro można część rzeczy śpiewanych zastąpić wokalizami, gdzie artykułowana jest po protu głoska.  Momentami są deklamacje. Skojarzyło mi się z takimi dawnymi widowiskami dworskimi, gdzie wszystkiego było po trochu.
Tu są nawet żonglerzy - bez których spektakl znakomicie by się obył;). Choć z drugiej strony wprowadzili nieco dynamiki do nieznośnie statycznych scen. Rozumiem, że Verdi i inni tworzyli odczapne opery osadzone w określonych realiach geograficzno-historycznych, o których nie mieli pojęcia. Ale coś takiego robić współcześnie? Libretto trzyma się jakiegoś tam kawałka historii starożytnego Egiptu. Ale już kostiumowo-scenograficzna reszta to radosne wymysły. Jest taki gatunek, jak się komuś nie chce choć śladowo realiów trzymać. Gatunek ten nazywa się fantastyka. :> Dziś będzie znów coś Glassa, o Indiach i Gandhim. Nie wiem, czy powinnam to oglądać  :D:D:D
Glassa do tej pory znałam z muzyki filmowej. I cóż, "Akhnaten" byłby przyjemną ilustracją filmową. Ale jako gwóźdź programu... niezbyt jest atrakcyjny. Powtórzenia fraz, ciągłe, długie, doprowadzały mnie do szału. Gdybym to oglądała na DVD, pewnie bym wielokrotnie naciskała FF:>. Posłuchać bez obrazu można tutaj. Jak muzyka filmowa, dobrze się nadaje pod robotę;). https://www.youtube.com/w...63ER0uY&t=6790s BeeMeR - Pon 22 Cze, 2020 14:54 Wczoraj mi się opery oglądać nie chciało, a dziś jest absolutnie nie moja. Tylko haha aria z krzesłami na którą trafiłam skacząc po operze mi się spodobała. Szafran - Pon 22 Cze, 2020 22:47 Dojechałam do połowy. Może gdyby nie "Anakhten" bym dokończyła, ale "Satyagraha" ma wszystko, co w "A" mnie drażniło. I tak samo to dla mnie rozciągnięta ponad miarę ścieżka dźwiękowa do filmu. Znów powtarzalne do znudzenia motywy. Znów postacie stojące w refleksyjnym bezruchu przy powtarzalnych zaśpiewach chóru. Zamiast tekstów w dużej mierze wyśpiewywanie Bhagawatgity w sanskrycie - nawet jak kto zna, to nie zrozumie, bo nie znają śpiewacy, a fonetycznie im to marnie wychodzi:>. Bez libretta w ogóle nie wiedziałabym, co tam się niby dzieje, po co i dlaczego. I natchnione metafory Glassa jakoś dla mnie płytkie. Poza tym umowność teatru, umownością teatru, ale gdy jako Gandhiego, który swoje życie poświęcił, by "biali" nie poniżali i wyzyskiwali już dłużej jego narodu, obsadza się białego gościa to jest pewien zgrzyt. Na oglądanie oper Glassa nie mam już najmniejszej ochoty. BeeMeR - Wto 23 Cze, 2020 21:09 Poległam na La Traviacie niby ok, pierwszy akt mi się podobał, Libiamo bardzo lubię  ale jakoś w drugim pod koniec poległam, trzeciego nie widziałam. Może jeszcze zechcę acz wątpię...
Szafran - Wto 23 Cze, 2020 21:38 A ja się doedukowałam, że to wszystko, co tak bardzo mi się nie podoba w twórczości Glassa, to po prostu cechy minimalizmu, nurtu w muzyce współczesnej:D https://pl.wikipedia.org/wiki/Minimalizm_(muzyka) RaczejRozwazna - Wto 23 Cze, 2020 22:41  Żaden z minimalistów, prócz Glassa, nie brał się za opery. To jest prąd który wyjątkowo nie służy gatunkom dramatycznym.
Podziwiam Was dziewczyny. Nie mam w tej kwarantannie siły na operę
BeeMeR - Czw 25 Cze, 2020 22:26 Ja to traktuję jak widowiska - jeśli mi się podoba to jadę, jeśli nie - przewijam lub wyłączam. Dziś obejrzałam Samsona i Dalilę - nie do końca odpowiada mi scenografia ale reszta ok, ostatni, trzeci akt był najciekawszy - orgiastyczny balet w świątyni Dagona, piękny tercet Samsona, Dalili i zuego kapłana podszyty chórem oraz na koniec "taka piękna katastrofa" - usatysfakcjonowanam 
Aragonte - Czw 25 Cze, 2020 22:41
To Saint-Saënsa? Czy to nie stąd jest Bacchanale? https://www.youtube.com/watch?v=vjRiLKSPbqc Bardzo lubię Gdzie oglądałaś Samsona i Dalilę?
Szafran - Czw 25 Cze, 2020 22:41 Nie miałam ochoty na "Samsona i Dalilę", ale zachęciłaś mnie do końcówki, zaraz obejrzę:D BeeMeR - Czw 25 Cze, 2020 22:44 MET - jakoś się tego MET trzymam kiedy mam ochotę - ostatnie pół godziny mi się podobało najbardziej plus sam początek bo tam były fajne chóry https://metoperafree.brightcove.services/?videoId=6164981961001
To właśnie do tego tańczy rzeczony balet
Szafran - Czw 25 Cze, 2020 23:23 Ach, jaka ładna uwertura. Chyba obejrzę całość:). Dalilę widziałam wczesniej jako Carmen, a Samson to małżonek naszej Aleksandry Kurzak:). Szafran - Pią 26 Cze, 2020 01:26 Mało kojarzyłam Saint-Saënsa, ale "na ucho" sporo z tego "Samsona i Dalili" rozpoznałam - nie wiem nawet skąd, bo na pewno wcześniej nie widziałam. "Bacchanale" cudnie melodyjne, z folkowymi elementami. Powtórzyłam sobie po obejrzeniu z linku Aragonte. Podobało mi się, choć adaptacja to bez większych ambicji interpretacyjnych. Ale też w tym przypadku nie ma chyba co cudować. Muzycznie ciekawe, wykonawczo bardzo udane, świetnie wykorzystany balet - wyszło bardzo ładne widowisko. W scenografii podobało mi się, że nie starali się jakieś archeorekonstukcji realistycznej dokonać - że była dość nowoczesna, ale kojajrząca się i antycznie i lekko egzotycznie. Ale nie bardzo rozumiałam ideę tej soczewki, w której ramę wszystko było ujęte - bardzo to kompozycję zawężało. I ta różowo-fioletowo-neonowa kolorystyka kostiumów i dekoracji też nie do końca mi pasowała. Podejrzałam, że dziś wrzucili tę "Manon", która tak nam się podobała, ale w zupełnie innej obsadzie. BeeMeR - Pią 26 Cze, 2020 21:22
W Samsonie też mi zgrzytała kolorystyka - niby stroje ok, ale nie w zestawieniu z kolorkami na scenografii - nie zepsuło mi się jednak przedstawienia - oglądało się dobrze. Szafran - Pią 26 Cze, 2020 21:45 "Lohengrina" Ty jakąś starą METową wersję, o ile pamiętam, podglądałaś? Gdybyś miała ochotę, wrzucili znowu tę moją niemiecką, z Beczałą i Netrebko, z Drezna to było jak sie okazuje:D Bez rejestracji. https://www.semperoper.de...nd-streams.html BeeMeR - Pią 26 Cze, 2020 22:31
Niekoniecznie mnie zachwyciła ale cokolwiek pamiętam
Aragonte - Pią 26 Cze, 2020 23:46 MET-owe Bacchanale
https://www.youtube.com/watch?v=cLHsxNUeL6Y Szafran - Sob 27 Cze, 2020 00:22 Można porównać z inscenizacją z 83:) https://www.youtube.com/watch?v=FdpmTuxzs3Q BeeMeR - Sob 27 Cze, 2020 10:41 Tez piękne bachanalia  i złote majtki 
przede wszystkim muzyka świetna
BeeMeR - Sob 27 Cze, 2020 21:45 Obejrzałam dużą część tego Lohengrina z Netrebko i Beczałą - całkiem dobrze się słucha, miałam jednak przedziwny problem z kostiumem Beczały no i końcówka wizualnie bardziej mi się podobała w starociu. BeeMeR - Nie 28 Cze, 2020 17:57 Obejrzałam - trochę wybiórczo - Kopciuszka tj, Cendrillona Masseneta. Bajkowe, dość zabawne, szczególnie bal i przedstawianie panien księciu (grany przez panią od Orfeusza) oraz szukanie tej od pantofelka, dłużyzny oczywiście też są alem je przewinęła 
BeeMeR - Wto 30 Cze, 2020 11:02 Próbowałam wczoraj obejrzeć Czarodziejski flet MET - okropność wizualna, sama kiczowata pstrokacizna, brr. Dokończyłam zwyczajną ale ładną Royal Opera. Szafran - Wto 30 Cze, 2020 12:42 Ja chwilowo nie operuję:) BeeMeR - Wto 30 Cze, 2020 12:53 A ja ciągle jeszcze nie mam dosyć i najwyraźniej jeszcze sporo ciekawych rzeczy do obejrzenia
Szafran - Wto 30 Cze, 2020 13:07 Oj, dość zdecydowanie nie mam, tylko chwilowo czas na coś innego musiałam poświęcić. (Swoją drogą, przez całą kwarantannę wychodzi mi, że obejrzałam ponad 40 spektakli operowych i ze 30 baletowych:>). Podrzucam jeszcze - będzie do 10 bodaj - "Manon Lescaut" - czyli tą Pucciniego, nie Masseneta z Opery w Monachium z Kaufmannem w obsadzie. https://operlive.de/manon-lescaut/ Inscenizacja wygląda na nowoczesno-ascetyczną, ciekawie będzie porównać z tą starą z MET. Acz ja ją chcę obejrzeć głównie ze względu na Kaufmanna:). BeeMeR - Wto 30 Cze, 2020 17:53 Dobijam do połowy Córki regimentu MET - opera bardzo mi się kojarzy klimatem z Eliksirem miłości - drugi raz po Nabucco i pieśni niewolników miałam sytuację, że aria dostała takie owacje, ze odśpiewano ją ponownie 
Mnie się bardziej podobała inna, ale co tam
Ta też była fajna, tym bardziej, że pan, krępy i pół głowy niższy od "ukochanej " wygląda jak anty-amant, ale ma dużo chłopięcego wdzięku i operę ogląda się bardzo dobrze
|
||||||||||||||
