RaczejRozwazna - Sob 26 Lip, 2025 14:34 Zrobiłam drugie podejście do Harariego. Czytam "21 lekcji na XXI wiek". Nadal nie mogę się oprzeć wrażeniu, że to jest Paulo Coelho filozofii.  po prostu jest bardzo pewny siebie w tym co pisze, ma lekkie pióro i zdolność syntezy kawałków wiedzy z różnych źródeł, a to oddziałuje, ale niektóre tezy są mocno dyskusyjne. Natomiast nie dziwię się jego popularności - pisze łatwo i przyjemnie o sprawach, które są trudne i niejednoznaczne - ludzie zawsze będą kupować takich gawędziarzy.
Admete - Sob 26 Lip, 2025 19:00 U mnie kryminał historyczny Siembiedy "Sobowtór". RaczejRozwazna - Nie 27 Lip, 2025 12:24 Męczę dalej Harariego i przestaję rozumieć dlaczego jest tak popularny. Strasznie to dla mnie miałkie. Trzykrotka - Nie 27 Lip, 2025 18:02
Na wakacjach czytałam. Bardzo lubię Siembiedę. Teraz czytam Kołysankę, nie po kolei, ale tak mi w ręce wpadło. BeeMeR - Nie 27 Lip, 2025 18:23 Mnie Harari też zmęczył kiedyś, porównanie do Coelho coś w sobie ma, to takie trochę pleple pod tezę było. Ja czytam Christie - dom zbrodni Admete - Nie 27 Lip, 2025 21:20
Też chyba czytałam nie do końca we właściwej kolejności. Admete - Sob 02 Sie, 2025 12:29 Przeczytałam Sylwii Zientek "Polki na Montparnassie" - polecam, wyjątkowo interesująca pozycja. Ebook niestety miał jakieś kiksy redakcyjne od czasu do czasu. Potem było Jill Burke - "Jak być renesansową kobietą. Nieopowiedziana historia piękna i kobiecej kreatywności." Też mi się podobała, jednak Włochy to inny poziom rozwoju kultury...U nas w tym samym czasie większość kobiet nie umiała ani czytać, ani pisać. Teraz jestem w innych klimatach - Sylwia Czubkowska "Bóg techy. Jak wielkie firmy technologiczne przejmują władzę nad Polską i światem." Tamara - Sob 02 Sie, 2025 20:08 Polki... czekają na stosie. Kiedy ja to wszystko przeczytam... Admete - Sob 02 Sie, 2025 20:10 Na emeryturze? Tamara - Sob 02 Sie, 2025 20:28 Wiesz, nie wiem, kiedy na emeryturę pójdę... 
Admete - Nie 03 Sie, 2025 10:25 To też prawda. RaczejRozwazna - Wto 12 Sie, 2025 17:14 Przeczytałam „Ludzkość poprawioną” Grzegorza Lindenberga i bardzo polecam. Dobrze udokumentowana pozycja dotycząca odkryć w genetyce i AI o ich wpływu na naszą przyszłość. W moim odczuciu książka zdecydowanie lepsza niż gawędziarstwo Harariego - w dużej mierze dotyczy tych samych spraw. A wakacyjnie kontynuuję powieści związane z Sycylią - ostatnio „Zbieraczka migdałów” (można, czytadło ale nieźle oddaje klimat Sycylii) a teraz zaczynam dużą sagę „Lwy Sycylii”. Pierwszy raz robię sobie takie czytelnicze posiedzenie w jednym regionie (już nawet nie państwie) i fajne to jest. Rozpoznaje się już klimat, typy ludzkie, kulturę. Polecam spróbować 
Tamara - Śro 13 Sie, 2025 09:02 Zaczęłam "Świat ze słów - angielskie miesięczniki XVIII wieku" Pawła Dobrowolskiego , wydany przez Muzeum w Wilanowie, i coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że że Anglia drugiej połowy XVIII i początku XIX wieku to byłoby - pod wieloma względami - moje miejsce na świecie. Oczywiście pod warunkiem urodzenia się w odpowiedniej rodzinie i pomijam kwestie zdrowotne i praktyczną stronę zajmowania się domem
jest to rzecz o rozwoju rynku prasy w Wlk.Brytanii, powiązań dostępu i przepływu informacji z życiem społecznym , gospodarczym i kulturalnym, wpływie myśli oświeceniowej na społeczeństwo dzięki rozwojowi prasy, no i też co i rusz są ciekawostki pozwalające lepiej zrozumieć o czym pisała JA, choćby wymyślanie panny Crawford Edmundowi od metodystów - dziś rzecz niezrozumiała, a wtedy metodyści byli uważani za sektę nawiedzonych porąbańców, coś jak dzisiaj harekrisznowcy czy szamani leczący żabą amazońską. Podobnie gdy Anna mówi panu Elliotowi , że dobre towarzystwo to ludzie dobrze poinformowani (well informed, tylko w książce chyba to inaczej przetłumaczono), ma na myśli to, że warunkiem bycia "na poziomie" jest nie tylko odpowiednie wykształcenie i maniery, ale również stałe zapoznawanie się z pochodzącymi z wiarygodnych źródeł nowinami z wszelkich dziedzin życia, albowiem zdobywanie wszechstronnej wiedzy było niejako obowiązkiem i znakiem rozpoznawczym człowieka nowoczesnego. No i przy okazji dowiedziałam się, że w połowie XVIII wieku ponad 50% mieszkańców Wlk. Brytanii umiało czytać i pisać. Co ciekawe, w ówczesnej prasie umieszczano również doniesienia z Polski - albowiem co większe magazyny miały swoich zagranicznych korespondentów - np. w roku 1750 "London Magazine" informował, że w Warszawie "rozpoczął obrady polski sejm nadzwyczajny, ale skończyło się jak zwykle na niczym, prócz zamieszania i sporów", czyż nie brzmi to znajomo   ?
RaczejRozwazna - Śro 13 Sie, 2025 20:00 A ja teraz "Miasto zwane samotnością" Olivii Laing - o artystach Nowego Jorku z perspektywy samotnej mieszkanki tego miasta. Wciągające. RaczejRozwazna - Pią 15 Sie, 2025 20:40 A teraz Mariusza Szczygła "Zróbmy sobie raj" o światopoglądzie Czechów. BeeMeR - Pią 15 Sie, 2025 20:48 U mnie dalej Christie - Zakończeniem jest śmierć, Pułapka na myszy i C. Carter - Ostatnia zbrodnia Agathy Christie - bardzo w klimacie jej książek Admete - Nie 17 Sie, 2025 21:14 Czytam kolejną książkę Kępińskiego, tym razem o Abruzji. RaczejRozwazna - Pon 18 Sie, 2025 09:03 A ja dalej we Włoszech - teraz klasyka, Umberto Eco "Cmentarz w Pradze". Chyba nie jest to najlepsza powieść autora. Admete - Wto 19 Sie, 2025 19:52 Teraz skończyłam czytać książkę dla dzieci - "Cudowny chłopak" R.J. Palacio. Kupiłam ja rok temu, a teraz jest wśród lektur na konkurs, więc była w sam raz. Bardzo wartościowa książka. BeeMeR - Wto 19 Sie, 2025 20:17
Admete - Wto 19 Sie, 2025 22:56 Miałam właśnie pytać, czy znacie tę książkę. Tamara - Śro 20 Sie, 2025 08:55 U mnie w kolejce po "Świecie ze słów" czekają "Plebania" i "Zakrystia" Andrzeja Nowaka. i może wreszcie przeczytam "Irlandia wstaje z kolan", bo leży i czeka. Admete - Śro 20 Sie, 2025 12:34 "Irlandię" czytałam i polecam. Tamara - Śro 20 Sie, 2025 12:59 Pamiętam 
Tamara - Pią 29 Sie, 2025 16:37 Przeczytałam "Witaj smutku" Francoise Sagan, książkę, która swego czasu (połowa lat 50) wywołała skandal obyczajowy , a dziś jest - przynajmniej u nas - praktycznie zapomniana. Pierwsze wrażenie - że duch francuski jest mi absolutnie obcy i niezrozumiały, drugie - po zastanowieniu, że jest to świetne studium psychiki nastolatki (bohaterka ma 17 lat), kompletnie nierozumiejącej, że to co się mówi i robi, ma wymierny skutek w postaci reakcji innych ludzi, a zdarzenia mogą się toczyć zupełnie nie według zaplanowanego schematu, i że bardzo łatwo jest kogoś skrzywdzić. Kończy się tragedią, która ostatecznie - jak to w życiu bywa - po pierwszym szoku spływa bo bohaterach jak woda po gęsi, a bohaterka pozostaje tak samo głupia i lekkomyślna jak była. Powieść była nawet zekranizowana w 1958 roku, cztery lata po ukazaniu się na rynku, i rozpropagowała fryzurę "na Simonę", którą nosiła główna bohaterka grana przez Jean Seberg. Aczkolwiek dlaczego na Simonę , skoro tam żadnej Simony nie było - nie wiem. |
||||||||||||
