Alicja - Pią 28 Lis, 2008 17:59
zgadzam się, ja nie odebrałam jego oświadczyn jako poczucia wyższości pewności, tylko tak samo - jako chęć korzystania z okazji jaka się nadarzyła. Jako jedna szansa na milion, okoliczności, które MOGŁYBY Margaret zmusić choćby do zastanowienia na jego oświadczynami.
jeden sygnal bym dostrzegła - jej zachowanie wobec niego przed całym tłumem rozjuszonych robotników. Jeśli nie tak zachowuje się kobieta której zależy... Innej tam nie widziałam, która by się o niego martwiła. Mógł mieć nadzieję
NIGDY 
Gosia - Pią 28 Lis, 2008 18:22 Oczywiscie, że to była czysta zazdrość, ale i świadomość, że coś przed nim ukrywa. Bo Margaret mówi, że nikogo w domu nie ma, a widać walizeczkę i płaszcz, słychać śmiechy, a jednocześnie go nie chce zaprosić do środka. Oczywiście wysnuł z tego coś niekorzystnego dla siebie, może np. i to, że nim w jakiś sposób gardzi, może nie chce go poznawać ze swoim gościem. Zresztą to scena, która została dodana, by eskalowac napięcie. 
A poza tym ogromnie ją lubię, bo w niej RA/JT mi się bardzo podoba 
Tamara - Pią 28 Lis, 2008 18:55 A w której on się nie podoba 
Gosia - Pią 28 Lis, 2008 19:29 O! w scenie bicia robotnikow tez go nie lubię. W scenie pierwszych oswiadczyn tez wygląda trochę gorzej - te cienie na twarzy.. nicol81 - Sob 29 Lis, 2008 11:31
O tapetach rzeczywiście nie wiemy z adaptacji- ale skromność i poczucie niżsozści Thortona moim zdaniem widać w obu źródłach...
To nie tylko chodziło o uprzejmość, ale o jej kłamanie w żywe oczy...Dlatego nic dziwnego, że później nie miał wobec niej zaufania. Dla mnie to głównie uraza, nie zazdrość... A ja nie lubię tylko, jak nie podaje wyciągnętej ręki panu Bellowi... spin_girl - Nie 30 Lis, 2008 15:47 Mag- dlaczego, dlaczego,DLACZEGO nie możemy analizować i książki i filmu? Po kilkukrotnym przeczytaniu książki i wielokrotnym obejrzeniu filmu stwierdziłam, że filmowe i książkowe N&S to dokładnie ta sama historia! Zmieniono kilka szczegółów, ale jeśli chodzi o charakterystykę postaci pozostała ona identyczna. W filmie nie ma jak pokazać pewnych rzeczy, na przykład myśli czy wrażeń bohaterów, jeśli są subtelne, nie wszystko da się wyczytać z twarzy a książka dokładnie to opisze. Film musi też pominąć wiele drobiazgów (jak na przykład scenę z tapetami), ponieważ inaczej byłby zbyt długi. Ponieważ jednak film powstał na podstawie książki a nie książka na podstawie filmu, to zawsze będę traktować książkę jako podstawowe źródło informacji. Tym bardziej, że jest to wierna adaptacja we wszystkich ważych punktach. W tym właśnie wątku- wątku o dziewictwie Thorntona wielokrotnie analizowaliśmy o, jak Gaskell chciała go przedstawić, czyli odwoływaliśmy się do książki. Właściwie cały czas analizowaliśmy książkowego Thorntona, bo wszyscy już na początku stwierdzili, że JT w wykonaniu RA na prawiczka nie wygląda. Nagły sprzeciw przy odwołaniu się do książki w kwestii tapet uważam za niekonsekwencję. Thornton wkurzył się na Margaret, że go nie wpuściła, dlatego, że kłamała mu w żywe oczy (widział przecież kuferek i kapelusz) a poza tym jego kompleks niższości od razu podsunął mu wyjaśnienie jej oporu przed wpuszczeniem go do domu, jako wstyd przed przyznaniem się do znajomości z człowiekiem pracy wobec przyjezdnego gościa (pewnie frymuśnego znajomego z Londynu) Na koniec: gdzie jest napisane w powieści, że Thornton nie był urodziwy??? Jego opis jest krótki: wysoki, ciemne włosy, piękne zęby i urzekający uśmiech, męskie rysy. Moim zdaniem wykapany RA. Na sam koniec: Thornton dziewicą nie był- ani filmowy ani książkowy 
Tamara - Nie 30 Lis, 2008 16:01 Nooo , jeżeli miał URZEKAJĄCY uśmiech (urzekający kobiety of kors - bo chyba nie mężczyzn  ) to nijak nie mógł być dziewicą , na pewno niejedna panna sklepowa czy inna wdówka go dorwała
spin_girl - Nie 30 Lis, 2008 16:07 Nie wiem, czy dokładnie tego słowa użyto, ale Margaret od razu dostrzegła ten uśmiech i nie odmawiała mu uroku nawet w chwilach kiedy Thorntona nie cierpiała
Off top: ostatnio znowu przeczytałam Trędowadą (mam słabość do romansów)- chciałabym, żeby BBC to zrobiło. RA jako ordynat- rzucający rękawicę sferze w imię miłości a potem szlochający na grobie ukochanej. On tak ładnie umie cierpieć Jeszcze ładniej się wścieka No i tam jest dużo całowania i innych takich 
Tamara - Nie 30 Lis, 2008 17:48
Anonymous - Nie 30 Lis, 2008 18:35 ale gdyby Jaś był dziewicem rzucałoby się to w oczy zarówno w książce a i w filmie nie dałoby się tego zataić
spin_girl - Nie 30 Lis, 2008 18:50
A ja patrzę na adaptację, jako opowiedzenie tej samej historii za pomocą innego medium- w tym wypadku filmu. Film jest dla mnie wizualizacją książki Ponieważ N&S nie ma oryginalnego scenariusza, a został on stworzony na bazie powieści Gaskell- tekst Gaskell pozostanie dla mnie zawsze oryginalnym źródłem a film wtórnym. A ponieważ w tym kraju panuje wolność, więc pozostanę przy swojej metodzie analizy i będę czasami dorzucać szczegół czy wątek znajdujący się w książce a nie w filmie. Patrzę na to jako filolog specjalizujący się w literaturze brytyjskiej- dla mnie zawsze książka to namber łan i źródło wszelkiej wiedzy
nicol81 - Nie 30 Lis, 2008 19:12 Hm- ciekawy problem 
W sumie nie wiem, z którym spojrzeniem się bardziej zgadzam 
nicol81 - Nie 30 Lis, 2008 19:29 A, tylko mój problem polega na tym, że nie wiem, na którą opcję spożytkować moją wolność
Z opcją rozdzielnych źródeł mam ten problem, że jeśli i film, i książkę się lubi, to rozdzielić jest bardzo trudno- to wtórna praca umysłu. Naturalnie przychodzi uzupełnianie informacji filmowych książkowymi, jeśli nie ma rażących sprzeczności. Natomiast z opcją książki jako podstawowego źródła jest problem taki, że często wartości, idee i przesłanie obydwu źródeł się różnią istotnie- i wówczas się nie daje. Gosia - Nie 30 Lis, 2008 19:37 Ja tak jak Nicole - trudno mi rozdzielić do końca film od książki, kocham i to i to.
I to czego nie wiem z filmu dopowiadam sobie z książki, np. wcześniejsze lata Margaret. spin_girl - Nie 30 Lis, 2008 19:39
W takim przypadku nie analizuje się ich razem, tylko porównuje  Na szczęście filmowe i książkowe N&S bardziej dopełniają się niż różnią.
nicol81 - Nie 30 Lis, 2008 22:16
Ale to do każdej sfilmowanej książki jest ten problem, nie tylko Gaskell
Alicja - Pon 01 Gru, 2008 07:08
a po raz n-ty nieśmiało zaprzeczam
wracając do tematu, co nie zmienia faktu nie-dziewictwa Thorntona
Calipso - Pon 01 Gru, 2008 13:42
Słodka?? Pod jakim względem?
Alicja - Pon 01 Gru, 2008 14:42
może niekoniecznie dla nas osobiście ( ale by była kolejka  ), ale myślę również o jego szczęściu i życzę mu nie-dziewictwa
spin_girl - Pon 01 Gru, 2008 15:52
Jak dla kogo...dla mnie jest raczej przerażająca. W tym wieku....brrr.... 
Tamara - Pon 01 Gru, 2008 19:49
Ooo , zgłaszam sprzeciw co do filmu ! Rzuca się od razu że dziewicą nie był , któraż dziewica po pysku leje raczej przestrasza się i ucieka  , a spojrzenie w scenie peronowej , o czym niedawno była mowa ? I zgadzam się (jak zwykle) ze Spin , że facet-dziewica w tym wieku to horror
Tamara - Pon 01 Gru, 2008 20:34 TAK patrzeć to dziewica nie może , bo to spojrzenie świadome swoich męskich możliwości i zamiarów co do panny M.
spin_girl - Wto 02 Gru, 2008 10:26
Bo jest wyposzczony! Ale NIE dziewiczy! Wie, co chce robić z Margaret i dlatego taki wygłodniały jest
Tamara - Śro 03 Gru, 2008 11:08
Hmmm , szczerze mówiąc człowiek , który nie daje się ponieść uczuciom i namiętności nawet jako młodzieniec i kieruje się wyłącznie rozumem jest dosyć przerażający i nieludzki w sensie emocjonalnym - jakby kierował się wyłącznie wyrachowaniem , co się kalkuluje a co nie (straszne skutki romansu - zdrowotne , religijne itp) . Chciałabym tu sięgnąć do skarbnicy mądrości ludowej i przytoczyć dwa przysłowia jakże adekwatne do sytuacji - "czego Jaś się nie nauczy , tego Jan nie będzie umiał" i "starego psa nowych sztuczek nie nauczysz" . Jeśli młody człowiek nie nauczy się nawiązywać intymnego kontaktu z kobietą , jako bardzo dorosły nie będzie tego umiał i tej umiejętności nie nabędzie , bo czas nabywania tych umiejętności też jest ograniczony do pewnego wieku . spin_girl - Śro 03 Gru, 2008 13:47
Tamaro- krynico mądrości Ty moja! Zgadzam się z każdym słowem! Thornton kierujący się całe życie rozumem i żelazną wolą i nagle zakochujacy się na zabój w kobiecie, o której wiedział, że się dla niego nie nadaje, że on jej się nie podoba, że są z dwóch różnych światów?  Gdzie w takim razie ten rozum i wola, kiedy rozsądek przeczył wszelkiej nadziei po scenie pożegnania Fredericka, lub chociażby po druzgocącej odmowie oświadczyn? Dlaczego Thornton nie zapanował wtedy nad uczuciem? Bo uczucia i namiętność jednak rządziły jego charakterem- nie wola i rozum.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
