Yvain - Śro 19 Sty, 2011 17:11
Może nie tyle o słabych nerwach, co z dołem lub deprechą. Film bardzo ciekawy, Portman zagrała faktycznie oskarowo. Spoiler: Warto obejrzeć. Jest co podziwiać. damamama - Śro 19 Sty, 2011 21:12 Przed chwilą skończyłam oglądać "Wciąż ją kocham" Powstrzymuję się przed ochami i achami. Film na podstawie książki Nicholas'a Sparks'a, który napisał także "List w butelce". Już na podstawie tego faktu można się domyślić, że ta miłość nie będzie łatwa i przyjemna a raczej niespełniona. Film pięknie pokazuje całą złożoność życia, nie tylko uczucia na odległość ale także wybory jakie się z tym wiążą oraz złożone relacje pomiędzy ojcem a synem. Wszystkie te uczucia nie są czarno białe, ale w wielu odcieniach szarości. Jak dodamy do tego piękną muzykę, plenery i ładnie nakręcone zdjęcia, to wyjdzie nam naprawdę fajny film. Jeżeli podobał się Wam "List w butelce" to z czystym sumieniem polecam obejrzenie tego. Agn - Śro 19 Sty, 2011 22:14
Drastyczne sceny???  Czy po prostu takie napięcie? Bo ja mam nadzieję na to drugie, natomiast drastycznych scen nie znoszę i choćby nie wiem jak dobry był film, to go nie obejrzę.
Więc poproszę o ewentualne ostrzeżenia... Yvain - Śro 19 Sty, 2011 22:26 Hmm, zależy co robi na tobie wrażenie. Dla jednej osoby są to rzeczy nieprzyjemne, dla innej faktycznie mogą być drastyczne. Musiałabym ci opisać konkretną scenę, bo tak to raczej ciężko o porównanie. Mnie najbardziej ruszyły tu emocje. Agn - Śro 19 Sty, 2011 22:27 Drastyczne, które Agn nie jest w stanie znieść - np. ktoś się tnie żyletką, a kamerzysta z upodobaniem to filmuje przez pół godziny, nie szczędząc widzowi ani pół detala. Drastyczność psychiczną mogę znieść, odchoruję, przez tydzień będę w szoku, ale dam radę przetrawić. Na dosłowne wypruwanie żył nie mogę patrzeć. Yvain - Śro 19 Sty, 2011 22:29 Te ujęcia drastyczne są krótkie i niema w nich upodobania reżysera, raczej odzwierciedlają stany psychiczne bohaterki, myślę, że dasz radę. Agn - Śro 19 Sty, 2011 22:49 *podejrzliwie* Wycinanie mózgu żywcem? Yvain - Śro 19 Sty, 2011 23:20 Nie  to nie "Teksańska masakra piłą mechaniczną"
Agn - Śro 19 Sty, 2011 23:28 To dam radę. Jutro seans! *zaciera łapki* 
Trzykrotka - Czw 20 Sty, 2011 17:24 A ja przeżyłam traumę pt: Angelina Jolie  Turysta nie jest taki zły, jak go opisują. Ot, letnie popłuczyny po trzymających w napięciu filmach akcji. Piękna Wenecja, ślicznie filmowana, taka sobie fabuła, ale w sumie - czemu nie, jak sie nie ma innego pomyslu na spędzenie 2 godzin?
Depp niestety - tęgawy i ociężały, nie Don Juan de Marco - nie, raczej zmiętolony bohater Dziewiątych wrót ale zawsze to Depp. Nie rozumiem, po co w tym filmie pojawiają się Rufus Sewell, Raul Bova, Timothy Dalton, już o Alessio Bonim (nie poznałam, kto to, więc męczyłam się przez cały film) nie wspomnę. Po prostu przemykają przez ekran - tak bardzo chcieli zagrać w filmie z Angeliną? 
A ona sama - ratunku  . Dla mnie ta kobieta przypomina karykaturę wampa z kreskówki - szklane oczy obwiedzione karykaturalnie dużą obwódką, usta jak wycięte i nalepione na jej twarz, a sama twarz - kwadratowa, z zapadniętymi policzkami i wysuniętą szczęką. Ujęcia jak z anime. Kanciaste biodra, kanciaste ramiona, absurdalna postać - od początku do końca.
Eeva - Czw 20 Sty, 2011 18:00 Wciąż ją kocham daje radę, ale ja zawsze mam focha jak się film różni zbytnio od książki
Ja za to ostatnio obejrzałam Niezniszczalnych. Tak, hmmmm... Gdyby nie Jason Statham na którego lubię się patrzeć i mistrzowska scena Stallone-Arnold-Willis to by się nie dało oglądać. Gniot jakich mało i jakoś tak nie mam nic więcej do powiedzenia. Jako smaczek dodam, że dyktatora generała gra tam Batista z Dextera
Hanula - Pią 21 Sty, 2011 09:31
Jason Statham a czy to ten sam, który grał w Transporter ?
damamama - Pią 21 Sty, 2011 10:25
Tak sobie pomyślałam o książce, po Twoich słowach uznaję, że jest lepsza od filmu. To znaczy na bank trzeba przeczytać. 
Anonymous - Pią 21 Sty, 2011 10:28
mężczyzn do kin przyciąga Angelina a w wysublimowany gust niewiasty trzeba trafić? Anonymous - Pią 21 Sty, 2011 12:50 Oglądnęłam i ja "Czarnego łabędzia" Mój kolega zachwycał się Portman, był nią oczarowany, fakt po oglądnieciu zrozumiałam co faceta, jakoś nie bardzo głębokiego mogło ując
Spoiler: Agn - Pią 21 Sty, 2011 18:33 I ja obejrzałam Czarnego łabędzia - bardzo mi się... hmm, "podobał" to złe słowo w przypadku filmów Aronofsky'ego. Film jest zeschizowany straszliwie (no wiadomo - Aronofsky przecież), schiza bohaterki miesza się z jej rzeczywistością. Ale film jest niesamowity. Oglądałam go z kumpelą i jej facetem i żadne z nas się nie nudziło. A te kilka nieprzyjemnych scen do oglądania jakoś przetrwałam. Najtrudniejsza chyba była ta z palcem - aaaauć!!! Anonymous - Pią 21 Sty, 2011 18:40 Zdecydowanie palec była najgorszy. Te kolce wyciągane z łopatki szło wytrzymać, ale palec  . Nie znam filmów tego gościa więc totalnie nie widziałam na co się piszę 
Agn - Pią 21 Sty, 2011 18:54 Ja wiedziałam, że jak Aronofsky robi film o baletnicach, to nie będzie to po prostu film o tańczącej pani. Po Requiem dla snu i Pi wiedziałam, że będą jakieś schizy. 
Anonymous - Pią 21 Sty, 2011 19:04 Jakieś 4-5 lat zbieram się do Requiem i nie mogę się zabrać 
milenaj - Pią 21 Sty, 2011 19:08 To tak jak ja. Ale dzisiaj zamierzam obejrzeć "Czarnego łabędzie". Eeva - Sob 22 Sty, 2011 07:52
Tak tak. I ten sam co w prawie każdym fielmie Guya Ritchiego do którego mam niewytłumaczalną słabość.
Ja to w ogóle lubię książki Sparksa. Są przewidywalne do bólu, zawsze ktoś umiera/choruje/choruje i umiera/jest nieszczesliwy/samotny/itp itd, ale jakoś tak lekko się czyta. A i popłakać sobie można
Anonymous - Sob 22 Sty, 2011 10:55
Nigdy nie płakałam czasami czytam, ale za szybko wiem jak się skończy
Yvain - Sob 22 Sty, 2011 13:03
Mi się wydawało, że to nie były kolce tylko początki piór. Bo w tych jej schizach było powolne narastanie przemiany w czarnego łabędzia, gęsia skórka na plecach, którą drapała, potem się tam pokazały zaczątki piór, zarastające przestrzenie między palcami jak błony pławne, i później końcowa przemiana w ostatnim tańcu. Yvain - Sob 22 Sty, 2011 15:06
Mi się wydaje, że nie było już powrotu. Nina była perfekcjonistką, ale kompletnie nie radziła sobie z uczuciami i emocjami, żyła w odcięciu od świata. Jej przemiana była zupełna i ostateczna, bo tylko przez rzeczywistą śmierć mogła stać się kimś innym. Może, gdyby miała jakąś pomoc w postaci normalnej rodziny, gdyby matka pozwoliła jej dorosnąć, poznać świat, dała jej wsparcie, pewnie byłoby inaczej. Anonymous - Sob 22 Sty, 2011 16:16 Nie wykluczam, ze to było piórko, nie zastanawiałam się nad makabryzmem. Jestem kiepska w symbolice więc ta transformacja w błony pławne też mi umknęła. Jeżu złoty jestem tak płytka jak szczelina w chodniku. |
||||||||||||||||||||||||||
