BeeMeR - Wto 20 Kwi, 2010 10:49 Wróciłam do powieści dziś rano w drodze do pracy (zanim mnie dopadło spanie - autobus tak kojąco jedzie o tej 6.30  ) - jestem w zasadzie niedaleko, tuż po chorobie Jane i wizycie jej i Elżbiety w Netherfield i chciałam się zachwycić cudnym opisem panny Bingley i jej nadskakującej Darcy'emu upierdliwości 
Ogólnie całe towarzystwo pięknie jest opisane
Dalej mi się podoba. 
spin_girl - Wto 20 Kwi, 2010 12:35 A im dalej tym lepiej
Trzykrotka - Wto 20 Kwi, 2010 12:43 Ja mam tak z DiU, że czytam ją w kółko, co najmniej raz na rok, a ciągle z taką samą przyjemnością
JoannaS - Wto 20 Kwi, 2010 13:43 Ja też. Za każdym razem znajduję w książce coś nowego. aś - Wto 20 Kwi, 2010 13:51 Z DiU tak chyba jest, że nigdy nie ma się jej dosyć 
Ostatnio moja rodzona siostra, która nigdy nie znajdowała przyjemności w czytaniu, pożyczyła ode mnie tę książkę  bardzo jestem ciekawa jakie będą jej wrażenia, zwłaszcza, że tego typu literatury nigdy nie czytała. A do lektury zachęciła ją ekranizacja z 2005 roku 
nicol81 - Wto 20 Kwi, 2010 21:02
No właśnie. Jak Marianna wychodzi za Brandona, to też jest mowa, że przejęła nowe obowiązki, nie że złapała nadzianego gościa i może od teraz leżać na dowolnie wybranym boku... 
Tamara - Wto 20 Kwi, 2010 21:13 Ale bez przesady z tymi obowiązkami , pani głównie wydawała polecenia , a robotę odwalali inni . Trzykrotka - Śro 21 Kwi, 2010 09:05 Dziewczyny, próbowałyście kiedyś organizować jakąś choćby pojedynczą imprezę? Przecież to jest ciężka robota! To się tylko tak wydaje, że wystraczy rzucić tu zlecenie, tam dojrzeć, a kazdy wie, co do niego należy i gospodarz może leżeć z talerzem na brzuchu. Jak się jest w centrum dowodzenia, to ma się oczy i uszy dookoła głowy przez 24 godziny na dobę. Nadzór. Kontrola pracy innych. Planowanie naprzód, nie tylko posiłków na dany dzień, ale i zakupów. Planowanie takich rzeczy, jak choćby owo pranie. Doglądanie ogrodu/warzywnika/kurnika/chlewika, palnowanie również tutaj (pamięatcie drób, który przewija się przez dzieje każdej w bohaterek?). Egzekwowanie. Dbanie o wydatki, żeby nie przekraczały budżetu. To były powiedzmy - zajęcia pani Bennet. Ale taka Lizzy miała na głowie Pemberley - oczywiście, nie sama, tylko rękami gospodyni. Ale jak znam życie, żadna gospodyni nie podejmie samodzielnej strategicznej decyzji bez akceptacji pani domu. A ta nadal jest centrum dowodzenia. I ma te obowiązki w parafii i okolicy. Pamiętacie matkę Scarlett, która przez cały dzień była na nogach? Podejrzewam, że naprawdę wtedy tylko w miarę zamożne panny na wydaniu mogły sobie pozwolić na zabawę i beztroskę, na zapas niejako. BeeMeR - Śro 21 Kwi, 2010 09:13
Ale to też radość i przywilej organizować te przyjęcia i zbierać pochwały za udane przyjęcie, prowadzony dom - jak za każdą dobrze wykonywaną pracę
Jotka - Śro 21 Kwi, 2010 17:00
Trzykrotko śmiem twierdzic, że opisałaś życie wielu współczesnych kobiet i tylko nieliczne mają gospodynie do pomocy
Tamara - Śro 21 Kwi, 2010 22:17 My za to musimy mieć na głowie wszystkie obowiązki pani domu plus pracę zawodową i kto ma gorzej To nie było jednorazowe organizowanie wielkiej imprezy tylko po jakimś czasie codzienna rutyna , nie demonizujcie  A dobry szef nie pilnuje osobiście wszystkiego tylko ma od tego pod-szefów w tym wypadku gospodynię , ogrodnika , osobę zarządzającą spiżarnią , osobę zarządzającą pralnią itp.
Przecież żadna z nich nie robiła osobiście zakupów , nie prała , nie gotowała , nie obierała jarzyn , nie wycierała kurzu , nie sprzątała
Trzykrotka - Czw 22 Kwi, 2010 08:33 Tylko dziś obiad można zrobić w pół godziny, nawet niczego nie planujac i kupując po drodze z pracy w osiedlowym sklepie. Jeśli się lubi dania z mikrofalówki, to nawet nie tyle. A pranie robi się naciskając jeden guzik. I tak dalej. Nie o demonizowanie chodzi, tylko o realia. Życie jakiejkolwiek pani na włościach dalekie było od leżenia do góry brzuchem, zwłaszcza pani niedoświadczonej. Matka Scarlett z Przeminęło z wiatrem była od zawsze przygotowywana do swojej roli i weszła w nią gładko. Mnie się przy ślubie Lizzy zawsze myśli o Rebece Daphne Du Murier, w której młoda, uboga dziewczyna zostaje panią na Manderley. I musi wydawać dyspozycje konieczne, żeby to wszystko funkcjonowało 
BeeMeR - Czw 22 Kwi, 2010 09:07 A ja sobie czytam dalej powolutku i ewidentnie widać że pan Bennett jest niezmiernie zadowolony ze swojej sytuacji życiowej: ma majątek, nie musi pracować, czerpie dużą przyjemność z irytowania żony i córek - tj. bardziej manipulowania ich emocjami, bardzo huśtawkowymi przecież, a jak ma dość towarzystwa, chowa się w bibliotece i ma święty spokój. Piękne - dla niego - życie.
Trzykrotka - Czw 22 Kwi, 2010 09:52 BeeMer - ja mam zawsze takie samo odczucie, kiedy czytam albo ogladam pana Benneta. Owszem, może odkrycie, że ożenił się z irytującą i głupią kobietą było początkowo bolesne, ale on sobie z nim poradził nadzwyczajnie. Na pewno żona go nie odstręczała - pięcioro dzieci w końcu spłodzili - a poza tym znalazł swoje terytorium i wiódł życie w którym tak naprawdę robił tylko to, co lubił. Nie zmuszał się do zbyt częstego życia towarzyskiego, ani w ogóle do niczego, miał wystarczające dochody, bibliotekę, ksiązki, cherry, polowania i dwie córki do rozmowy i trzy do obśmiewania- chyba niczego mu wiecej nie trzeba było. BeeMeR - Czw 22 Kwi, 2010 10:14
.
On do niej mówi co chwilę "moja duszko" i to jest bardzo sympatyczne - owszem, naigrawa się też - ale ona to przyjmuje z entuzjazmem (nieco jak pan i pani Palmer ), co mu tez dodaje skrzydeł w tym aspekcie.
Ja przynajmniej tak to widzę/czytam
Trzykrotka - Czw 22 Kwi, 2010 11:52 Ona chyba musiała przywyknąc i - jak Lidia - nauczyć się puszczać jego uwagi mimo uszu. W ten sposób żyli sobie całkiem miło obok siebie. Mnie się wydaje, że pan Bennet miał raj póki córki były małe i nie pojawił się problem "jak je wydać za mąż, bo jeśli nie, to skończymy pod płotem." Kiedy już bywały, a szansa na narodziny syna zniknęła, pan Bennet musiał zadać sobie gwałt i od czasu do czasu odwiedzić jakiegoś pana Bingleya
BeeMeR - Czw 22 Kwi, 2010 12:36 Ja wiem, czy aż musiał zadawać sobie gwałt odwiedzinami?
Gdyby miał bywać regularnie - owszem. Gdyby miał się pojawiać na stadnych podwieczorkach, balach itp. - też. Ale on jest żywo zainteresowany poznaniem pana Collinsa, jego przywar i słabości zwłaszcza , mógł być też zainteresowany poznaniem nowego sąsiada, ewentualnego kompana polowań czy dysput - choć przyznaję, że tego ostatniego pewna nie jestem.
Raz - gwoli zaspokojenia ciekawości.
Swoją drogą ciekawe, czy/co on też myślał cokolwiek o zamążpójściu córek, czy zdawał się zupełnie na zaangażowaną w 100% w ten temat żonę
Nie sądzę, by życzył im staropanieństwa
Alicja - Czw 22 Kwi, 2010 12:51 i chyba dlatego też u początków powieści odwiedził nowego sąsiada, naigrywanie się z żony to jedno, ale poczucie obowiązku wobec córek to drugie
Trzykrotka - Czw 22 Kwi, 2010 13:09 Zadawał sobie, zadawał! Pamiętasz, jak nie chciał sie trudzić odwiedzaniem pana Bingleya po raz drugi? U siebie w domu, zmykał do biblioteki, kiedy się znudził panem Collinsem. BeeMeR - Czw 22 Kwi, 2010 13:25
Coś jak Edward z RiR
Pan Collins to mu przynajmniej dostarczał trochę rozrywki napuszonym paplaniem
Inna sprawa, że u pana Bennetta częściowo słowa idą swoim torem, a czyny swoim
Trzykrotka - Czw 22 Kwi, 2010 13:42 No wiesz, nawet on musiał sie czasem przemóc... to w sprawie tej wizyty u Bingleya . Może nie miał takiego overacting jak jego małżonka, ale i on rozumiał, że sam ma byt zapewniony do końca dni swoich, a dziewczyny z matką, gdyby coś, wylądują jak panny Dashwood, z miernym dochodem, w jakiejś chatynce. Więc niezbędne minimum wykonał.
spin_girl - Czw 22 Kwi, 2010 21:25 Wow, muszę przyznać, że macie zupełnie odmienne zdanie od zdania 99% krytyków (w tym i mojego, chociaż pełnoprawnym krytykiem jeszcze nie jestem). Pan Bennet uważany jest za jedną z najbardziej żałosnych postaci u Austen. Ożeniony w wyniku głupiej chuci (pani Bennet za młodu była podobno ładna), z kobietą nie tylko gorszego stanu ale i zerowej inteligencji, , osiadły na swoim niewielkim majątku, obciązonym w dodatku majoratem, spłodził 5 córek i 0 dziedziców i co robi? Siedzi w bibliotece, popija porto i szydzi z innych. Nie robi nic, by zapewnić swojej rodzinie bezpieczną przyszłość, a tymczasem, gdyby szlag go trafił, wszystkie jego panie wylądowałyby na bruku. Jego totalną bezradność widać szczególnie po ucieczce Lydii, kiedy musi liczyć na pomoc szwagra. A kiedy Elizabeth prosi go o zastopowanie wyjazdu Lydii, nie potrafi podjąć rozsądnej decyzji, tylko dlatego, że chce mieć święty spokój, co ma katastrofalne skutki. Jego zachowanie wobec żony, chociaż niezmiernie zabawne, jest również szalenie niestosowne- robi sobie z niej jaja w obecności dzieci i osób postronnych - to wbrew etykiecie i nie na miejscu. Do swoich córek też odnosi się karygodnie, zauważając tylko dwie, a resztę wyśmiewając i to w dodatku przy ludziach. Swoją wielką inteligencję marnuje na żarciki, zamiast wykorzystać ją dla dobra swojego i swojej rodziny. Co do pań na wielkich majątkach, które leżały do góry brzuchem mam jedną na poczekaniu: lady Bertram. Nic nie robiła a dom się prowadził. trifle - Czw 22 Kwi, 2010 21:31 Czytam i nie widzę odmienności Wszystko, co piszesz, Spin, to postrzeganie pana Benneta z zewnątrz. A Trzykrotka i BeeMer chyba pisały o jego własnym poczuciu zadowolenia z życia: Co robi? siedzi w bibliotece, popija porto i szydzi z innych. No właśnie, z tym mu wygodnie i dobrze. Gdyby go szlag trafił, to już by i tak nie musiał się przejmować. Jego decyzja o puszczeniu Lydii, owszem, miała katastrofalne skutki, ale on osiągnął, co chciał - owy święty spokój. Jego zachowanie było niestosowne, ale jego to nie ruszało.
Na pewno żadnej ze swoich córek nie życzył źle, ale nie był super troskliwym tatą, który zabiega o potencjalnych zięciów. BeeMeR - Czw 22 Kwi, 2010 21:37 Może to wynika z tego, że pana Bennetta polubiłam, a Colinsa nie umiem
Mówię to oczywiście o książkowych postaciach, bo w filmie lubię ich obu bardzo - bawią mnie, mimo iż widzę niestosowność ich zachowania
Oczywiście, że jego prześmiewcze względem żony i córki zachowanie jest naganne - ale pani Bennett wcale nie jest mu dłużna i też się nagannie zachowuje - trudno wyczuć, które gorzej.
Ona ma słuszny cel matrymonialny, ale realizowany w odstręczający, nachalny sposób, on ma na celu chyba święty spokój i ma w nosie niemal wszystkich dookoła. jedno i drugie jest bezradne, owszem i żyje próżniaczo, ale szczerze mówiąc przy ucieczce Lidii głupota pani Bannett (i późniejsze wychwalanie zięcia)- odstręcza mnie znacznie bardziej niż załamanie rąk jej małżonka - a krótkowzroczni są oboje. BeeMeR - Czw 22 Kwi, 2010 21:39
|
||||||||||||||||||||||
