gdy panowie zgodnie porzucają cały bagaż, byle tylko wsiąść do pociągu - przy ich charakterach i przywiązaniu do pierdółek po prostu nie wydaje mi się to wiarygodne. Może to miała być metafora, że bagaż ziemski nie jest tak ważny jak więzy krwi - licho wie, u mnie nie chwyciło.

ratowania chłopców z kipieli i kolejne

nietypowym zakończeniem sam film straaasznie się ciągnął a jak to w romansie akcji zero toteż te dwie godziny to sporo. Wiedziałam, że ten Garret umrze a jednak w tej scenie gdy on stara się uratować tą rodzinę na morzu miałam autentyczną nadzieję że przeżyje.

wciągająca po pierwszej nocy Maria-król zaczęłam kibicować Marysi ona była taka delikatna, dobra niewinna a z Anny to była niezła sztuka. Po powrocie z Francji dobrze wie czego chce i idzie po trupach do celu nie bacząc na nic nawet na siostrę. Z premedytacją. I cały czas miałam nadzieję, że to się inaczej skończy dla Marii bo ona autentycznie kochała tego lovelasa Henryka nie dlatego, że był królem, ale za to jak ona go widziała, za to, że on pierwszy dostrzegł ją Marię a nie jej faworyzowaną przez wszystkich siostrę. Za to, że wiedział jak to jest być drugim dzieckiem- zawsze w cieniu. Ale Maria była za łagodna na dwór...