Caitriona - Śro 07 Kwi, 2010 12:14 BeeMer, czekamy na wrażenia! 
Spinka, dzięki! 
Tamara - Śro 07 Kwi, 2010 12:16
Spin , to majorat , w książce jest wyraźnie napisane . U nas była to ordynacja - majątek dziedziczony wyłącznie w całości przez najbliższego żyjącego krewnego-potomka płci męskiej czyli syna , w razie jego braku siostrzeńca , bratanka , wnuka , młodszego brata itp . spin_girl - Śro 07 Kwi, 2010 12:32
najpierw trzeba mieć polską wersję książki... Ale dzięki za słowo, brakowało mi polskiego określenia 
Augusta Hawking miała 10.000 funtów posagu, Emma miała 30.000, dlatego pan Elton najpierw do niej startował 
Podpierając się swoją magisterką znowu, wyjaśnie jeszcze jaki wpływ miało wiano na sytuację małżeńską: "Edward Copeland points out that although the dowries of Austen heiresses were mentioned in lump sums, they were understood by her contemporaries as yearly incomes through multiplying the big amount by five per cent from investment in the government funds. According to this equation Miss Bingley’s yearly income from her fortune of twenty thousand pounds is one thousand pound a year, and Miss King with her ten thousand pounds would have five hundred pounds a year. (134). This kind of money was enough to provide a decent income, even without the addition of the husband’s fortune and this is the reason why heiresses were sought after by penniless young men, who tried to use the power of their personal charm, as well as any degree of persuasion, to convince them to place their hearts and dowries in their hands." Trzykrotka - Śro 07 Kwi, 2010 12:34 A, 10 tysięcy Dzięki. To i tak dużo, jak na żonę wiejskiego duchownego. Pan Elton musiał mieć dużo uroku
spin_girl - Śro 07 Kwi, 2010 12:36
w książce jest wspomniane, że bazował na swojej urodzie i właśnie uroku, chociaż Emmę denerwowała jego wylewność. spin_girl - Śro 07 Kwi, 2010 12:37 Przekleję jeszcze kawałek o panu Eltonie: " Another young man engaged in “chasing the heiresses”, though in a much more subtle and gentleman-like way is Mr. Elton from Emma. Elton is a clergyman in Highbury which means that he already has a career and a house, plus “he was known to have some independent property” (E, 740). However, it appears not to be enough for him. Based on the same advantages as in Wickham and Willoughby’s case – physical attractiveness and smoothness of manners, “a very pretty young man” (E, 728), Mr. Elton, plans to improve his situation by marrying well. He aims as high as he can in Highbury – he tries to secure the hand of the richest single woman in the neighbourhood – Emma Woodhouse. Emma’s dowry is thirty thousand pounds, and that means at least a thousand and a half pounds a year. Elton engages in something that he sees as a very successful flirtation with Emma, totally unaware of Emma’s plans to fix him up with her friend Harriet Smith. In a way Elton and Emma think alike – for Emma Mr. Elton is nowhere near as rich and well-connected to even for a moment consider him a suitable husband for herself, and this makes her blind to his endeavours to flirt with her, and for Mr. Elton Harriet Smith’s status of an illegitimate child and no dowry worth mentioning, puts her so decidedly outside his circle of interest that he doesn’t notice Emma’s attempts to unite them, and, during his unfortunate proposal to Emma, speaks bluntly: Every body has their level: but as for myself, I am not, I think, quite so much at a loss. I need not so totally despair of an equal alliance, as to be addressing myself to Miss Smith! (E, 798). This exclamation opens both Emma’s and reader’s eyes to Mr. Elton’s true character and the way he perceives marriage. This provokes her to make a statement about his attitude and plans: He only wanted to aggrandize and enrich himself; and if Miss Woodhouse of Hartfield, the heiress of thirty thousand pounds, were not quite easily obtained as he had fancied, he would soon try for Miss Somebody else with twenty or with ten. (E, 799). Emma, for once, is entirely right in her opinion. Mr. Elton wastes no time, and right after Emma’s rejection he goes to Bath, where he uses his charms to secure a hand of Miss Augusta Hawking with a dowry of ten thousand pounds. Miss Hawking has only one-third of Emma’s fortune, and her family connections are infinitely worse, but it is her horrible character, her impudence and her total lack of manners that provide the best proof that in marriage Mr. Elton did not look for a partner and companion, someone to love, respect and cherish, but only a substantial addition to his yearly income. For the rest of the novel he puts on a brave face and pretends to be very much in love with his wife, but one can only imagine how much of this so eagerly displayed affection is genuine, and how much is the gratitude for the things her money enabled him to buy." BeeMeR - Śro 07 Kwi, 2010 12:43 Powiem tak, czyta mi się bardzo ładnie, szybciutko, tylko warunki ostatnio coraz mniej sprzyjające czytelnictwu, u nas sporo pól uprawnych, a mało pastwisk
Ad rem: nie da się ukryć, że dobre kilka razy widziałam serial 1995 i czytając, chcąc nie chcąc mam przed oczyma sceny z serialu, i tak mnie zadziwia jak pięknie zostały zbudowane z krótkiej, ironicznej wzmianki, że np. Darcy to, a Bingley tamto 
Będę niewątpliwie czytać dalej
nicol81 - Pią 16 Kwi, 2010 22:55
Jeśli chodzi o ścisłość, to porównywałam Lizzy z innymi bohaterkami JA- temat pojawił się w kontekście Margaret, więc wówczas się odezwałam.
Po pierwsze- nie wymyślajmy, że "na pewno" coś robiła, skoro się o tym nie wspomina. Po drugie- wspominając o jej braku zajęć nie miałam na myśli prac kucharki czy podkuchennej, a zajęcia stosowne dla młodej panny. Rozwijanie akompliszmentów (jak Anna, Emma czy Dashwoodówny), rozwijająca lektura (Anny czy Fanny) albo też wdrażanie się do bycia panią domu (Emma, Anna). Lizzy spaceruje i prowadzi życie towarzyskie...
Sama mówiłaś, że 50 lat minęło- i wartość pieniądza też się zmieniła. Ciotka Dawida Copperfielda miała siedem tysięcy i była bogatą kobietą. Panie Dashwood miały 500 i mieszkały w wiejskim domku po promocyjnej cenie od rodziny.
To jest oczywista nieprawda. Ludzie posiadający majątek mają znaczne obowiązki z nim związane. Darcy jako pan na Pemberley miał znacznie więcej pracy niż Bingley żyjący z kapitału. Emma jako pani domu miała więcej obowiązków niż ubogie Dashwoodówny. Tamara - Pią 16 Kwi, 2010 23:28 Emma jako pani domu zatrudniała gospodynię , która większość roboty za nią odwalała . Ona tylko wydawała dyspozycje . Inaczej raczej nie miałaby czasu na rysowanie pięknego portretu Harriet , rozmówek z tą-że oraz układanie kolejnych list lektur 
Skoro Bennettowie żyjący na skromniejszej stopie mieli gospodynię i sztab służby , tym bardziej miała bogatsza od nich Emma 
spin_girl - Sob 17 Kwi, 2010 09:43 nicol - ja się nie odnosiłam do Twojego postu tylko to postu Kaziki z wątku "N&S wspólna lektura". W swoim poście opieram się na badaniach, które przeprowadziłam zanim napisałam swoją pracę magistrerską na temat istoty pieniędzy w powieściach J.A., przytaczam cytaty np. z książki Edwarda Copelanda - to nie są rzeczy, które sobie wymyśliłam na poczekaniu!
nie wymyślam, tylko pewne rzeczy się rozumiały same przez się. Nie jest nigdzie napisane, że się myła, czyli chodziła bruda? Są pewne wymogi odpowiednie do płci, wieku oraz stanowiska społecznego, obowiązki narzucone przes społeczeństwo. Gdyby Lizzy ich nie wykonywała byłaby oplotkowana od góry do dołu przez wszystkich.
i, na przykład, czyta w domu Bingleya, kiedy Jane jest chora...potrafi też grać na fortepianie...czy to nie są acomplishments? A obowiązki pani domu, to przede wszystkim wydawanie poleceń kucharce i służbe, to już dawno miała opanowane.
nie aż tak. W "Dumie i uprzedzeniu" pan Darcy ma 10.000 funtów rocznie i jest uważany za niezwykle bogatego człowieka, w "Jane Eyre" pisanej mniej więcej w tym samym okresie co N&S, pan Rochester ma 20.000 funtów rocznie i prowadzi życie na jeszcze wyższym poziomie niż Darcy. Jane Eyre po odziedziczeniu i podzieleniu pieniędzy wujka ma 5.000 i jest uważana za zamożną, więc wartość pieniądza była mniej więcej taka sama.
Nie "ludzie" tylko mężczyźni. Panna Bingley czy Georgiana Darcy nie miały prawie żadnych obowiązków, oprócz podejmowania gości. Emma skakała głównie wokół tatusia, a Dashwoodówny właśnie miały mnóstwo roboty, ponieważ miały tylko dwoje służących. BeeMeR - Sob 17 Kwi, 2010 10:55
Admete - Sob 17 Kwi, 2010 14:32 Oglądałam niedawno taki dokument angielski, w którym naśladowano życie we dworze epoki edwardiańskiej, a więc dużo później niż czasy JA czu nawet Gaskell. Ile służba tam miała roboty - masakra. Trzykrotka - Sob 17 Kwi, 2010 18:56 Czytałam niedawno, jak wyglądało pranie - nic, tylko pranie - w XiX wieku. Olaboga... batalia wojskowa. Nic dziwnego, że przekładali kołnierzyki na druga stronę, kiedy się brudziły, a potem tylko je dawali do prania, nie całe koszule. Czasy sprzed detergentów, chemii gospodarczej, lodówek, szybkiego transportu zapewniającego w miarę świeże jedzenie... To wymagało ciężkiej harówki sztabu ludzi i nieustannych zabiegów. Po to była ta służba - trzy sztuki, w tym jeden mężczyzna do ciężkich robót, to na cztery obsługiwane osoby, to bardzo mało. spin_girl - Sob 17 Kwi, 2010 19:03 Stąd właśnie moje równanie więcej pieniędzy = mniej pracy. Im więcej pieniędzy się miało tym więcej służby można było zatrudnić. Prowadzenie domu w XIX wieku to była katorga: trwające całymi dniami pranie, krochmalenie, prasowanie upiornie ciężkimi żelazkami na węgiel, gotowanie zawsze od podstaw, bez pólproduktów bez mikserów i mikrofalówek, bez elektrycznych płyt kuchennych i piekarników z termoobiegiem. Mycie podłóg odbywało się na kolanach, przy użyciu piasku i szczotki ryżowej. W dodatku domy były zdecydowanie większe niż obecnie. Pozostawały jeszcze roboty sezonowe, typu przesypywanie pierza czy robienie przetworów. Gospodarstwo domowe to była niewolnicza praca od świtu po noc. Nawet zagotowanie głupiej herbaty wymagało czasu i wysiłku. Już nie mówiąc o czyszczeniu pańskich nocników 
nicol81 - Sob 17 Kwi, 2010 19:19
Oczywiście, miała gospodynię- nawet Pricowie mieli. Ale wydawanie dyspozycji to nie takie "tylko"- trzeba wiedzieć, co, komu i kiedy zlecić.
Tak, troje mieli- ekranizacje wrednie wycinają jedną służącą. Przy tak małej liczbie służby Dashwoodówny musiały dużo robić "przy sobie", ale nie miały obowiązków związanych z zarządzaniem posiadłością.
Ale za czasów Austen 5000 tysięcy to nie było tak dużo- 250 rocznie...
Bennetowie nie mieli guwernantki, nie jeździli na zimę do miasta, a młode wszystkie pięć bywało- co nie było zgodne z obecnymi wymogami.
Czyta raz...Gra trochę i sama mówi, że nie ćwiczyła dużo. Przy innych bohaterkach to mało. Anonymous - Sob 17 Kwi, 2010 19:35 W "Przeminęło z wiatrem" jest fragment o pracy którą trzeba włożyć w prowadzenie domu nawet przy zastępach niewolników
i dalej
Tamara - Sob 17 Kwi, 2010 21:12
Nie pamiętam już gdzie , ale kiedyś wklejałam całe przepisy prania , krochmalenia , czyszczenia itp. z drugiej połowy XIXw - czy nie w wątku poświęconym XIX wiekowi - pranie było operacją trwającą co najmniej dwa dni
A z Anglii jednak niewolników nie było , więc i roboty było jakby mniej
Anonymous - Sob 17 Kwi, 2010 21:15
albo w wątku o dziewictwie Johna gdy była licytacja kto będzie zapewniał opierunek... 
i rąk do pracy jakby mniej... i z brakiem służby nie było problemu wiec problem Margaret i Dixon w znalezieniu służki był jakgdyby niebyły Tamara - Sob 17 Kwi, 2010 21:24 No bo one fanaberie miały , znaczy Dixon chyba głównie , że ta taka a ta owaka 
Trzykrotka - Sob 17 Kwi, 2010 21:34 Podobno mężczyźni uciekali z domów, kiedy panie zapowiadały pranie . Poczytałabym o tym, Tamaro, przypomnisz sobie, gdzie pisałaś?
Anonymous - Sob 17 Kwi, 2010 21:37
hm.... w sumie u mnie dalej są naleciałości tego... ewentualnie Tata czasami robi pranie.... powinnyście to zobaczyć, pal licho pranie, ale wieszanie..... wyciąga takie kłębiste.... i buch! na sznur.... trzeba chodzić za nim i rozwieszać....
milenaj - Sob 17 Kwi, 2010 21:43
Wstyd, ale ja robię tak samo... trifle - Sob 17 Kwi, 2010 22:00 No jak? Dobre powieszenie to połowa sukcesu Elegancko się powiesi - nie trzeba prasować, jaka to oszczędność czasu i energii..
BeeMeR - Sob 17 Kwi, 2010 22:07 Ja pamiętam ten tekst o praniu - samo czytanie męczyło, a co dopiero wykonywanie tych wszystkich czynności  - w dodatku teraz to nawet byłby problem ze zdobyciem wszystkich specyfików, tam jakieś cuda były
Tamara - Sob 17 Kwi, 2010 22:32
Tutaj i na następnych stronach stronach http://forum.northandsouth.info/914,2550.htm |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
